Hallo sukkel

Kijk, een sukkel. Op het Journaal hoort hij iedere dag dat er een recessie komt, maar op de beurs veren de koersen hard op. Hij krabt zich achter de oren en vraagt zich af of de bodem is bereikt. Bang om de boot en mogelijke koerswinsten te missen stapt hij alsnog in en versterkt daarmee de opwaartse beweging. Maar de opleving is van korte duur en in de dagen erop dalen de koersen weer. Denkt-ie geld te verdienen, krijgt-ie weer een draai om de oren.

De sukkel is in een typisch beursfenomeen getrapt: de 'Sucker Rally', een sterke stijging op dagbasis in een op langere termijn neergaande markt. Het zijn koersstijgingen voor de naïeveling waarbij de hoop het wint van de ratio.

Volgens zakenbank Merrill Lynch is de Sucker Rally een prima recessie-indicator. De Dow- Jonesindex kent sinds het begin van de bearmarkt handelsdagen waarop de graadmeter 300 punten of meer wist te winnen. Dit soort sterke opwaartse bewegingen zijn kenmerkend voor een dalende trend in de markt. Want in de bullmarkt van 2002 tot 2007 is er niet één handelsdag te vinden waarop de Dow met 300 punten omhoog ging. In de huidige bearmarkt zijn zulke sterke stijgingen inmiddels al zes keer voorgekomen. Na het knappen van de internetzeepbel in 2000 kende de Dow maar liefst twaalf dagen met dergelijke sterke oplevingen van de koersen.

De dalende trend die de beurzen nu in zijn greep heeft, is nog niet ten einde, stelt econoom David Rosenberg van Merrill Lynch. De recessie in de VS is niet eens halverwege en de aandelenkoersen zijn nog lang niet gewaardeerd op een niveau waarbij de economie krimp vertoont.

Sterker nog, officieel moet de recessie nog worden aangekondigd, want daar is officieel sprake van als de economie minimaal twee opeenvolgende kwartalen van krimp laat zien. In het eerste kwartaal groeide de Amerikaanse economie nog met 0,9% en in het tweede kwartaal zelfs met 1,9%.

Volgens Rosenberg moet niet blind worden gestaard op dit cijfer, want het vertekent het werkelijke beeld. Hij verwijst daarvoor naar het uiteenspatten van de huizenbubbel in Japan begin jaren negentig. Het duurde pas tot 1993 totdat de Japanse economie geen groei meer liet zien. Ondertussen was de Japanse Nikkei al met 50% gedaald.

Veel belangrijker is het werkgelegenheidscijfer. Dat vertoont in de VS al zeven maanden op rij een daling. In zestig jaar economische data kon Rosenberg geen voorbeeld vinden waarbij de economie niet in een klassieke recessie belandde.

Als Merrill-econoom Rosenberg gelijk heeft, volgen er nog minstens zes dagen van koersstijgingen van 300 punten. Slechte tijden op komst voor onze sukkel, want die zal vast de verleiding niet kunnen weerstaan en instappen.

Arnold Tankuş
© 2008 Het Financieele Dagblad