Edelmetaal stijgt al elf jaar op rij en is bezig aan langste rally sinds de jaren twintig van de vorige eeuw
De goudprijs heeft een nieuwe barrière doorbroken. Het geel gekleurde edelmetaal brak dinsdag voor het eerst door de grens van $ 1500 voor een troy ounce. Gisteren noteerde de goudprijs aan het eind van de Europese handel op $ 1505, wederom een record.
Goud is bezig aan de langste rally sinds de jaren twintig van de vorige eeuw. De prijs stijgt nu al elf jaar op rij en is daarmee in een decennium in waarde verzesvoudigd: ruim tien jaar geleden kostte een troy ounce goud van 31,1 gram nog circa $ 250. Dit jaar is de goudprijs met bijna 6% opgelopen. Vorig jaar werd goud al 30% duurder.
De goudprijs loopt deze week snel nadat maandag kredietbeoordelaar Standard & Poor's de kredietverwachting voor de VS verlaagde. 'De financiële markten zijn duidelijk nerveus', zegt Anita van Prooijen, hoofd edelmetalen van Deutsche Bank in Rotterdam. 'Beleggers maken zich zorgen over Griekenland, een mogelijk oplopende rente en inflatie, en de grote staatsschuld in de VS. Edelmetalen profiteren hier duidelijk van. Niet alleen goud, maar ook zilver gaat hard omhoog.' De zilverprijs klom woensdag naar $ 44,80, het hoogste niveau in ruim 31 jaar.
Volgens Van Prooijen is de stijging van de goudprijs momenteel te wijten aan dollarzwakte. 'Als je de goudprijs omrekent in euro's dan valt de stijging wel mee en staat goud op de prijs van december vorig jaar.' In euro's kost een kilo goud nu ongeveer euro 33.000.
Goud wordt vaak genoemd als een middel waarmee beleggers zich kunnen indekken tegen inflatie, maar volgens Koen Straetmans, expert grondstoffen van ING Investment Management is dat maar deels waar. 'Met goud kun je je alleen op op de heel lange termijn beschermen tegen inflatie. Als je vanaf de jaren zeventig in goud hebt belegd dan heeft dat gewerkt. Maar verwacht je de komende twee jaar een oplopende inflatie dan is het tijdsbestek te kort om je met goud in te dekken.'
Straetmans zegt dat in opkomende landen als China en India, waar de inflatie momenteel hard oploopt, wordt goud wel vaker gebruikt om ter bescherming tegen geldontwaarding omdat er sprake is van een negatieve reële rente. In de gevestigde economieën is goud vooral populair als belegging. Zo'n 40% van de vraag naar goud komt op dit moment van beleggers. 'Vorig jaar ging 90% van de beleggingen in grondstoffen richting goud. Begin dit jaar stapten beleggers door gunstige economische vooruitzichten over naar industriële materialen zoals koper, maar die trend is sinds een maand weer gekeerd.'
'Je ziet toch weer een opleving van de Europese schuldencrisis en dan wordt goud weer gezien als een veilig en waardebestendig metaal.' De fysieke vraag naar goud komt voornamelijk van opkomende landen als China en India waar ook centrale banken goud aan het kopen zijn. Straetmans: 'Dit kan een steun zijn voor de goudprijs.'
Veel economen zien in de stijging van de goudprijs een nieuwe zeepbel. 'Dat weet je natuurlijk pas achteraf', zegt econoom Mathijs Bouman. 'Maar het is wel een veeg teken dat goud ook steeds vaker een onderwerp op feestjes is.' De econoom zegt te begrijpen dat met het huidige monetaire beleid met lage rentes en andere stimuleringsmaatregelen, goud bij mensen nu meer aanspreekt. 'Als je tien jaar geleden bij de bank kwam en je wilde in goud beleggen, werd je nog uitgelachen.'
Uit economisch oogpunt heeft het metaal eigenlijk geen waarde, aldus Bouman. 'De enige voordelen zijn dat het niet roest en het beperkt voorradig is. Maar er is nu eenmaal een stilzwijgende afspraak tussen alle wereldburgers dat goud zijn waarde behoudt en dat versterkt het idee dat het waardevoller is dan papiergeld.'
Arnold Tankuş
© 2011 Het Financieele Dagblad
donderdag 21 april 2011
Goudprijs neemt horde van $ 1500
Gepost door Arnold Tankuş op donderdag, april 21, 2011 0 reacties
Labels: Goud, Inflatie, Monetair Beleid
donderdag 20 januari 2011
'Beleidsmakers bepalen de markten'
Centrale banken gaan door met huidige beleid totdat bedrijven en consument het stokje overnemen
De centrale banken van deze wereld zijn sinds het uitbreken van de kredietcrisis bezig met een uniek economisch experiment. 'Aan de oppervlakte lijkt het of er sprake is van een normaal economisch herstel, maar als je dieper graaft, zie je dat de beleidsmakers de markten bepalen', stelt Jim Cielinski, hoofd vastrentende waarden van de Britse vermogensbeheerder Threadneedle.
Cielinski, die tot vorig jaar bij zakenbank Goldman Sachs de functie van hoofd hoogwaardige bedrijfsobligaties bekleedde was woensdag in Amsterdam voor een kennismakingsgesprek met pers en klanten. Hij verwacht dat er drie onderwerpen zijn die in 2011 de markten bepalen: hoe gaat de eurozone de schuldencrisis oplossen, hoe gaan opkomende markten om met een hoge inflatie en een oververhitting van de economie, en hoe blijven Japan en de VS wegkomen met een torenhoge staatsschuld.
'Het zijn alle drie beleidsissues. Het probleem met beleidsmakers is dat het moeilijk te voorspellen is wat zij gaan doen. Daarin schuilt een enorm risico, want de belangrijkste centrale banken van deze wereld hebben de neiging om of te veel of juist te weinig te doen.'
De Amerikaan legt uit dat de centrale banken met de huidige maatregelen - een overvloed aan liquiditeit en een lage rente - het vertrouwen willen vergroten om zo het economisch herstel proberen aan te zwengelen tot het moment dat bedrijven en consumenten het stokje weer overnemen. 'Voorlopig lijkt het erop dat dit lukt.'
Bedrijven moeten zoveel vertrouwen krijgen dat ze weer geld lenen voor investeringen en werknemers aannemen waardoor uiteindelijk ook de consument vertrouwen krijgt. Een groot deel van de liquiditeit die door de centrale banken is gecreëerd, vloeit echter niet naar de economie, maar naar de kapitaalmarkten. Cielinski: 'Fed-voorzitter Ben Bernanke heeft dit toegegeven. Hij wil met zijn beleid de aandelenmarkten hoger hebben, zodat het vertrouwen in de economie terugkeert. De aandelenmarkten geven daarom een vertekend beeld van de werkelijke economische situatie.'
De kans dat beleidsmakers fouten maken is het grootst in de eurozone, verwacht Cielinski. 'Hier ligt vooral een politiek probleem, want de oplossing is eigenlijk heel makkelijk: koop de schulden op van in problemen verkerende landen en zorg voor veel liquiditeit. De Amerikaan gelooft niet dat er zogeheten 'eurobonds' worden ingevoerd, een obligatie voor de gehele eurozone. 'Dat is hetzelfde als een cheque uitschrijven voor de komende dertig jaar. Dat gaat niet gebeuren.'
Toch verwacht Cielinski niet dat de eurozone uit elkaar valt. Mocht de schuldencrisis niet worden opgelost, dan komen Europese banken in problemen. Die (nogmaals) redden is vele malen duurder dan bijvoorbeeld het vergroten van het Europees noodfonds. 'Er is geen politicus die nogmaals banken wil redden. Dan koers je rechtstreeks op een verkiezingsnederlaag af', zegt Cielinski.
Duitsland heeft baat bij het huidige ECB-beleid dat volgens hem vooral is afgestemd op dat land en minder op de armere landen. 'Duitsland profiteert van een euro die het land goedkoop maakt, maar voor de perifere landen is de euro nog altijd te duur. De eurozone is een monetaire unie en dit betekent de facto dat geld van rijke landen naar armere landen vloeit.'
De markt heeft echter overal een trucje voor, weet de vermogensbeheerder. 'De markten maken Duitsland nu sterker, zodat ze over een paar jaar de herstructureringen van landen als Griekenland en Ierland makkelijk kunnen opvangen. De logica vereist dat er een oplossing komt. Meestal gebeurt dat dan ook.'
Arnold Tankuş
© 2011 Het Financieele Dagblad
Gepost door Arnold Tankuş op donderdag, januari 20, 2011 0 reacties
Labels: China, Dollar, Financiële Markten, Monetair Beleid, VS
zaterdag 15 januari 2011
Euro sterker na scherpe woorden over inflatie
De euro heeft de sterkste week in meer dan twee jaar achter de rug. Valutahandelaren speculeren op een eerder dan verwachte renteverhoging nu de Europese Centrale Bank (ECB) waarschuwt voor een oplopende inflatie.
De Europese eenheidsmunt klom de afgelopen week tegenover de zestien belangrijkste handelspartners van de eurozone. De sterkste winst werd donderdag geboekt nadat ECB-voorzitter Jean-Claude Trichet gezegd had een renteverhoging niet uit te sluiten om de inflatie in toom te houden.
Vrijdag waarschuwde ook de Duitse ECB-bestuurder Axel Weber dat de inflatieverwachtingen kunnen stijgen. Hij zei dat de inflatieverwachtingen voor de middellange termijn 'die er momenteel gebalanceerd uitzien, mogelijk kunnen oplopen'. De ECB heeft zich ten doel gesteld de inflatie rond of onder de 2% te houden.
De uitlatingen van de ECB waren voor de Amerikaanse bank Citigroup voldoende om de verwachtingen voor een renteverhoging naar voren te halen. Waar de bank eerder rekende op een renteverhoging in het eerste kwartaal van 2012, denkt Citi nu dat dit in de tweede helft van dit jaar staat te gebeuren. Weber noemt de huidige basisrente, die op een historisch laag niveau van 1% staat, 'nog altijd naar behoren' omdat de inflatie vooral wordt gestuwd door hogere energieprijzen. Desondanks moet de prijsontwikkeling 'nauwlettend in de gaten worden gehouden', aldus Weber.
De oplopende geldontwaarding werd vrijdag bevestigd door Duitse inflatiecijfers. In december kwam de inflatie op jaarbasis uit op 1,9%, tegen 1,6% een maand eerder. Het was de sterkste stijging van de consumentenprijzen sinds oktober 2008. Het waren met name de hogere energiekosten die het inflatiecijfer stuwden. 'Het koude weer heeft hier zeker een rol in gespeeld', zegt ook Gebhard Stadler, econoom van de Bayerische Landesbank tegenover persbureau Bloomberg. 'Dit effect verdwijnt vanaf maart weer uit de cijfers', aldus de econoom.
De euro steeg donderdag met 1,8% tegenover de dollar naar een top van $ 1,3450, om vrijdag tijdens de Aziatische handel weer terug te zakken naar $1,3343. Aan het einde van de handel in Europa kostte een euro $ 1,3358.
Volgens valutastrateeg Chris Turner van ING was er sprake van een 'short squeeze'. Door de onverwacht sterke stijging van de munt moesten handelaren snel hun posities draaien en dit leidde tot extra vraag. Daarnaast zijn er nog andere redenen die de euro steun gaven: ingrepen van de ECB op de obligatiemarkt, succesvolle obligatieveilingen en Duitsland, dat het verzet tegen uitbreiding van het Europese steunfonds heeft opgegeven. Turner wijst erop dat hierdoor de premies van kredietverzekeringen, credit default swaps, op verschillende Europese staatsobligaties daalden. De premies daalden met zo'n 10 tot 15 basispunten. Dit betekent dat een verzekering op vijfjarige staatsobligaties met een onderliggende waarde van euro 10 mln, euro 10.000 tot euro 15.000 minder kost.
Turner verwacht dat de stijging van de euro kan aanhouden als er begin volgende week meer positieve berichten over het Europese noodfonds naar buiten komen in aanloop naar de bijeenkomst van de Europese ministers van financiën. De euro zou op korte termijn verder kunnen oplopen, denkt Turner.
Citigroup rekende eerder op een eerste renteverhoging in het eerste kwartaal van 2012, nu in de tweede helft van dit jaar.
Arnold Tankuş
© 2011 Het Financieele Dagblad
Gepost door Arnold Tankuş op zaterdag, januari 15, 2011 0 reacties
Labels: ECB, Inflatie, Monetair Beleid
donderdag 11 november 2010
Lagere kredietstatus voor VS
Chinese kredietbureau Dagong voorziet langdurige recessie en solvabiliteitsprobleem
Amsterdam
De Chinese kredietbeoordelaar Dagong Global Credit Rating heeft hard uitgehaald naar het monetaire beleid van de Federal Reserve. Vanwege 'de verslechterde capaciteit en intentie om de schulden af te lossen' is de kredietstatus van de VS verlaagd van AA naar A+.
Het rapport van Dagong komt overeen met aanhoudende kritiek van China op de Amerikaanse centrale bank. Die besloot vorige week de geldpers aan te zetten door met nieuw geld voor $ 600 mrd aan staatsobligaties op te kopen. Terwijl de VS China beschuldigen van het kunstmatig laag houden van de yuan om de eigen exportpositie te bevoordelen, stelt China dat de VS juist de dollar kunstmatig depreciëren door een tweede ronde van kwantitatieve verruiming. Volgens Dagong stevenen de VS met dit beleid af op 'een langdurige recessie waarbij het steeds moeilijker zal worden om zijn financiële verplichtingen na te komen'.
Het Chinese bureau stelt dat de VS niet uit de problemen komen door een waardedaling van de dollar en voorbijgaan aan de belangen van crediteuren waaronder China. Dit wekt de indruk dat de VS niet de intentie hebben om de schulden te willen afbetalen, stelt een van de grootste kredietbeoordelaar van China.
Dagong, een privaat bedrijf dat nauwe banden heeft met de Chinese overheid, heeft als bedrijfsmotto 'waardeer niets meer dan de waarheid, krediet en onpartijdigheid'. Het bureau genoot nauwelijks bekendheid totdat het afgelopen juli een rapport publiceerde waarin het de kredietwaardigheid van vijftig landen onder de loep nam. Daarbij kwam de kredietstatus van China hoger uit dan die van de VS, Japan, het Verenigd Koninkrijk en andere gevestigde economieën. Nederland heeft bij Dagong een kredietstatus van AA+.
De resultaten verschilden daarmee flink van gevestigde beoordelaars als Standard & Poor's (S & P's) en Moody's die voor de VS de allerhoogste kredietstatus hanteren van AAA. Dagong zegt in zijn analyses te kijken naar het vermogen om welvaart te creëren en vervolgens naar de buffers. Verslechteren deze condities dan gaat de kredietwaardigheid omlaag.
Dagong probeerde eerder dit jaar toegang te krijgen tot de Amerikaanse markt om als concurrent van S &P's, Fitch en Moody's te fungeren, maar de Amerikaanse beurswaakhond SEC stak hier in september een stokje voor omdat het ratingbureau niet zou voldoen aan Amerikaanse federale beursreglementen. Dagong reageerde verbolgen en noemde de beslissing van de SEC 'discriminerend'. Het bureau wil toegang tot deze markt om naar eigen zeggen China's belangen als grootste crediteur te beschermen. China heeft nu voor circa $ 850 mrd aan Amerikaanse staatsobligaties in handen.
In de VS werd de verlaging door sommige media gezien als een 'economische bom'. The Wall Street Journal noemt Dagong 'een obscuur bureau' en het rapport 'bombastisch van toon'. Marktparticipanten zouden zich weinig aantrekken van het rapport. Tegelijkertijd zegt de krant dat de grote kredietbeoordelaars tijdens de kredietcrisis dusdanig slecht hebben gepresteerd dat er een moment kan komen dat beleggers wel rekening gaan houden met andere opinies zoals die van Dagong.
Arnold Tankuş
© 2010 Het Financieele Dagblad
Gepost door Arnold Tankuş op donderdag, november 11, 2010 0 reacties
Labels: China, Dollar, Federal Reserve, kredietmarkt, Monetair Beleid, Opkomende Markten
woensdag 24 maart 2010
Markt rekent op verdere daling euro
Door uitblijven oplossing voor Grieks schuldenprobleem keren beleggers Europese munt de rug toe
AmsterdamDoor het uitblijven van een oplossing voor de Griekse schuldenproblemen keert een deel van de beleggers de euro de rug toe. Daardoor kan de Europese eenheidsmunt dit jaar dalen naar een niveau van $ 1,25. Dat stelt Jens Nordvig, hoofd valutaonderzoek van Nomura Securities.
'De aanhoudende onzekerheid over een oplossing voor de Grieken zorgt ervoor dat beleggers op de middellange termijn andere regio's verkiezen boven de eurozone', aldus Nordvig dinsdag tegenover persbureau Bloomberg.
Een vertegenwoordiger van het Duitse ministerie van financiën liet gisteren weten dat het land samen met Frankrijk akkoord is dat het Internationaal Monetair Fonds Griekenland te hulp moet gaan schieten. Maar een echte oplossing voor het probleem is er nog niet. Gisteren leverde de euro licht in ten opzichte van de Amerikaanse dollar. Aan het eind van de Europese handel kostte een euro $ 1,3536. Dit is het laagste niveau in drie weken tijd.
Nomura Securities verwacht niet dat de munt verder daalt dan $ 1,25 omdat een groot deel van het slechte nieuws al in de koers van de munt is verwerkt, stelt Nordvig.
De euro zit al sinds eind november in een dalende trend. De munt noteerde toen rond de $ 1,50. Begin dit jaar bedroeg de wisselkoers circa $ 1,45 om, mede door de Griekse perikelen, verder in waarde te dalen. De euro is daarmee dit jaar met bijna 6% gedaald ten opzichte van de dollar. De munt is daarmee de slechtst presterende valuta tegenover de dollar, na het Britse pond.
Chris Turner, valutastrateeg van ING, verwacht dat de euro op korte termijn onder druk blijft staan. 'De constante verwarrende nieuwsstroom rond een geloofwaardige oplossing voor de Grieken doet het eurosentiment geen goed', aldus Turner. De valutastrateeg zei onlangs tijdens bijeenkomsten met klanten in Nederland te hebben gemerkt dat er weinig tot geen steun is voor een reddingsplan voor de Grieken. 'De opinie dat de Grieken uit de eurozone moeten worden gezet, krijgt een steeds grotere steun van de bevolking.'
Mochten de Amerikaanse huizenverkopen over de maand februari tegenvallen - deze worden vandaag gerapporteerd - dan zou dit een steun voor de euro kunnen zijn. Turner ziet op $ 1,3450 een belangrijk steunniveau voor de Europese eenheidsmunt. Zakt de munt door deze barrière, dan kan een depreciatie van de euro zich versnellen.
Volgens Simon Derrick, valutastrateeg van Bank of New York Mellon, is de hogere koers van de dollar niet te danken aan enthousiasme over het verloop van de Amerikaanse economie, maar grotendeels toe te schrijven aan toenemende zorgen over de euro. 'De lijnen op het doek dat Griekenland heet, worden steeds duidelijker en verrassender. Alleen wordt het beeld van het schilderij als geheel er niet duidelijker op.'
Zo liet de Duitse bondskanselier Angela Merkel afgelopen weekend weten dat de financiële markten niet moeten rekenen op een EU-beslissing over Griekenland als de Europese regeringsleiders op donderdag bij elkaar komen. Jean-Claude Trichet, de president van de Europese Centrale Bank, zei dat Griekenland niet hoeft te rekenen op enige vorm van kredietsubsidie. 'De kans dat de Grieken na de bijeenkomst van de Europese regeringsleiders met lege handen komen te staan is bijzonder groot', zegt Derrick.
De meeste marktparticipanten anticiperen op een verdere daling van de euro. Het verschil tussen het aantal contracten dat speculeert op een daling of een stijging is in de periode tot 9 maart gestegen naar 74.551, een record. Het zijn vooral hedgefondsen en andere grote speculatieve partijen die rekenen op een verzwakking van de Europese munt.
Het Britse pond stond eveneens onder druk, maar dit had andere redenen. De inflatie op de Britse eilanden bleek minder hoog dan economen hadden verwacht. Bij een lagere inflatie is de Bank of England (BoE) minder snel geneigd de rente te verhogen. De inflatie daalde in februari op jaarbasis naar 3%, tegen 3,5% in januari.
De Britse minister van financiën, Alistair Darling, komt vandaag met de begrotingsplannen. De Britten staan net als de Grieken voor de enorme uitdaging om een tekort van 12,6% van het bruto binnenlands product weg te werken.
Het Britse pond behoort dit jaar tot de slechtst presterende valuta's ter wereld en daalde dit jaar tegenover alle zestien belangrijke valuta's. Tegenover de dollar is het pond met ruim 7% gedaald. Gisteren kostte een pond $ 1,5014. Zelfs tegenover de onder druk staande euro verloor het pond in 2010 bijna 2%.
Arnold Tankuş
© 2010 Het Financieele Dagblad
Gepost door Arnold Tankuş op woensdag, maart 24, 2010 0 reacties
Labels: Dollar, Financiële Markten, Monetair Beleid
vrijdag 12 februari 2010
Banken somberen over koers euro
Goldman Sachs verlaagt verwachtingen van Europese munt, maar prefereert euro toch boven de dollar
Amsterdam
De Amerikaanse zakenbank Goldman Sachs heeft zijn verwachtingen voor de euro aanzienlijk verlaagd. Desondanks verkiest de bank de Europese eenheidsmunt nog steeds boven de Amerikaanse dollar. Goldman is daarmee wel een uitzondering. De meeste banken zijn een stuk pessimistischer over de euro.
Goldman Sachs verlaagt de verwachting voor de verhouding tussen de euro en de dollar voor de komende drie tot zes maanden naar $ 1,45 voor één euro. Eerder ging de bank uit van een stand van $ 1,55. De naar beneden bijgestelde verwachting is ruim boven de koers van $ 1,3655 die de euro gisteren aan het slot van de Europese handel noteerde. De euro daalde donderdag opnieuw ondanks dat Europese regeringsleiders zeiden een akkoord te hebben bereikt over hulp aan Griekenland. De euro is sinds het begin van dit jaar met zo'n 5% gedaald tegenover de Amerikaanse dollar.
Volgens Goldman Sachs is de verlaagde verwachting een 'realistischer scenario' gezien de perikelen rond Griekenland. 'De markten hebben zich veel meer op de kredietproblemen rond Griekenland gericht dan we hadden verwacht', aldus analist Mark Tan van Goldman Sachs. Hij heeft de verwachtingen naar beneden bijgesteld om zo een 'Griekse risicopremie' in te prijzen. De analist denkt dat Griekse en mogelijk andere problemen binnen de Europese Monetaire Unie (EMU) de richting van de euro blijven bepalen.
Toch verwacht de analist dat de euro de komende maanden gaat aantrekken omdat de Amerikaanse dollar weer onder druk komt te staan. 'Voor een duurzame rally van de dollar moeten de structurele onevenwichtigheden in de Amerikaanse economie worden verminderd', aldus Tan.
De mening van Goldman Sachs staat haaks op die van een overgroot deel van de analisten, die een stuk negatiever zijn over de euro. Volgens de Italiaanse bank UniCredit hebben de Griekse kredietproblemen het imago van de euro beschadigd. 'Welke oplossing er ook op tafel komt, het opwaarts potentieel voor de euro is voor een lange tijd beperkt, wellicht zelfs structureel', aldus valutastrateeg Marco Annunziata van UniCredit donderdag in een rapport.
Annunziata verwacht dat de Griekse problemen gaan leiden tot structureel hogere leenkosten voor de zwakkere landen binnen de eurozone. De kapitaalmarktrente is dan een goede afspiegeling of een land zijn huishoudboekje op orde heeft. Volgens de valutastrateeg van UniCredit was dit de afgelopen jaren niet het geval. De renteopslagen van verschillende staatsobligaties lagen te dicht in de buurt van ankerland Duitsland. 'De fundamentele verschillen tussen deze landen zijn echter veel groter en in de meeste gevallen slechter dan die van Duitsland.' De prijsverschillen tussen obligaties in de eurozone, de spreads, gaan om die reden oplopen, verwacht Annunziata.
Ook Bank of Tokyo-Mitsubishi spreekt van imagoschade voor de euro. 'Financiële steun van de Duitsers kan de geloofwaardigheid van de eurozone ondermijnen', aldus Derek Halpenny, hoofd valuta's van Bank of Tokyo. 'Zeker omdat de EMU altijd op fiscale discipline heeft gehamerd.'
Valutastrateeg Tom Levinson van ING verwacht dat de euro aan het eind van dit jaar rond $ 1,30 noteert. Een mogelijke oplossing voor de problemen rond Griekenland kan tot een kortstondige opleving naar $ 1,3850 en mogelijk $ 1,40 leiden. Levinson vindt het een goed moment om europosities af te bouwen. Mocht er helemaal geen oplossing komen, dan kan de euro verder wegzakken.
Door de problemen rond Griekenland heeft de eurozone op monetair beleid een achterstand opgelopen op de Amerikanen. Levinson stelt dat zijn eerdere voorspelling dat de ECB het monetaire beleid in het vierde kwartaal van dit jaar gaat aanscherpen nu op de tocht staat. De Federal Reserve zal nu naar verwachting eerder de rente verhogen. Een hogere rente in de VS is gunstig voor de dollar als de ECB achterblijft met het verhogen van de basisrente.
Levinson verwacht eveneens dat door de huidige Griekse perikelen de renteopslagen op staatsobligaties in de eurozone gaan stijgen, maar vindt dat de markt momenteel ook overdrijft. 'Griekse staatsobligaties staan nu zo'n 400 basispunten boven de Duitse Bund, dat was in het tijdperk voor de EMU logisch geweest.' Toen hadden de Grieken nog een eigen munt en zou een dergelijk verschil worden ingeprijsd wegens valutarisico's. In een dergelijke situatie hadden de Grieken de munt kunnen laten devalueren. 'De obligatiemarkt laat zien dat het een oplossing eist. Het vereist een supranationaal optreden om de markt te sussen.'
Arnold Tankuş
© 2010 Het Financieele Dagblad
Gepost door Arnold Tankuş op vrijdag, februari 12, 2010 0 reacties
Labels: Dollar, ECB, Financiële Markten, Monetair Beleid
donderdag 3 december 2009
Grote interesse ECB-lening verwacht
Banken kunnen waarschijnlijk voor het laatst twaalfmaandsgeld bij de centrale bank krijgen
Amsterdam
De veiling van speciale twaalfmaandsleningen van de Europese Centrale Bank (ECB), kan rekenen op een grote interesse. Economen verwachten dat commerciële banken zich voor grote bedragen gaan inschrijven.
De veiling, die 15 december op stapel staat, is waarschijnlijk de laatste mogelijkheid voor banken om te profiteren van deze onconventionele maatregel om banken onbeperkt van relatief langlopende liquiditeit te voorzien.
De noodmaatregel werd door de kredietcrisis ingevoerd om banken van liquiditeit te voorzien. De ECB sprong in dit gat omdat banken elkaar onderling geen geld meer durfden te lenen.
ECB-voorzitter Jean-Claude Trichet zei vorige maand de details van de veiling - in jargon de Long Term Repo Operation - vandaag bekend te maken. De ECB komt tevens met een rentebesluit. De uitkomst zal weinig verrassend zijn: de gehele mark rekent erop dat de basisrente op 1% blijft staan.
Trichet gaf aan vandaag duidelijk te maken of het rentetarief voor deze speciale lening wordt geïndexeerd, of zoals de bank bij eerdere veilingen heeft gedaan, de leningen aanbiedt tegen een vast rentetarief. 'Ik sluit niets uit', aldus Trichet enkele weken terug.
Ruim 80% van de geldhandelaren verwacht dat de ECB net als bij eerdere veilingen een vast tarief van 1% hanteert.
Economen gepolst door persbureau Bloomberg verwachten dat banken voor circa euro 150 mrd aan leningen zullen inschrijven. Volgens Nick Kounis, econoom bij Fortis Bank Nederland, is dit getal natte vingerwerk. 'Het is een zeer speculatieve voorspelling. Het is nauwelijks in te schatten hoeveel de banken willen ophalen.' Omdat het de laatste keer is dat banken op deze wijze kunnen lenen, rekent Kounis wel op meer interesse dan bij de laatste veiling in september. Toen leenden de banken euro 75,2 mrd bij de ECB. In juni leenden zij voor een recordbedrag van euro 442 mrd bij de centrale bank.
Kounis geeft aan dat de banken het geld niet meer nodig hebben wegens een tekort aan liquide middelen zoals eerder dit jaar het geval was. 'De banken zullen het gebruiken om geld te verdienen', zegt Kounis. Met het geleende geld worden staatsobligaties gekocht met een hogere opbrengst.
Het stopzetten van de twaalfmaandsleningen is volgens Chris Turner, hoofd valuta's van ING Wholesale Banking in Londen, een 'nette manier om langzaam van onconventionele monetaire maatregelen af te komen'. Turner verwacht eveneens dat de ECB de leningen tegen 1% aanbiedt.
Mocht de ECB bij oplopende risico's toch nog de geldmarkt willen steunen, dan zal de bank dat doen met leningen met een looptijd van een week. Deze kortlopende leningen kunnen dan met een flexibel rentetarief in de markt worden gezet, denkt Turner.
Kounis van Fortis noemt het beëindigen van twaalfmaandsgeld 'een tijdspad richting een normale situatie'. De grote bulk aan liquiditeit van euro 442 mrd die in juni werd uitgeleend door de ECB, zit nu in de markt. Door die enorme hoeveelheid zijn de kosten van geld dit jaar fors gedaald. De zogeheten Euro Overnight Index Average (Eonia), het rentetarief voor een dag dat banken elkaar onderling in rekening brengen, is gedaald van 2,2% begin dit jaar naar 0,34%. Het verschil van 66 basispunten tussen de Eonia en de basisrente is volgens Kounis 'een reflectie van de grote liquiditeit'.
De Fortis-econoom rekent erop dat in juli, als de twaalfmaandslening van euro 442 mrd afloopt, de Eonia weer naar het basistarief beweegt van 1%. 'Zonder nieuwe noodmaatregelen komt liquiditeit in de eurozone in het derde kwartaal weer op een normaal niveau.'
Zowel Kounis als Turner zien het beëindigen van de noodmaatregel niet als een opmaat naar een renteverhoging van de ECB. Een verkrapping van het monetaire beleid wordt pas eind volgend jaar, of begin 2011 verwacht. 'Door de lopende steunmaatregelen zoals de twaalfmaandsleningen heeft het toch geen zin om de basisrente te verhogen. Ook al zou de rente met 25 basispunten worden verhoogd, door de grote liquiditeit blijft de Eonia ruim onder het basistarief bewegen', legt Kounis uit.
Turner van ING verwacht dat de ECB vandaag de verwachtingen voor de economie 'significant naar boven bij zal stellen'. Maar Turner ziet ook nog steeds obstakels voor de ECB : 'De risico's van een Japan-scenario met lage groei en nauwelijks inflatie is echter nog niet geheel verdwenen. Een discussie over, of het overwegen van een renteverhoging is daarom ook hoogst onwaarschijnlijk.'
De beste indicator voor een mogelijke renteverhoging is volgens Turner de kredietgroei in de eurozone. 'Die is nu nog zeer mat.'
Arnold Tankuş
© 2009 Het Financieele Dagblad
Gepost door Arnold Tankuş op donderdag, december 03, 2009 0 reacties
Labels: ECB, Financiële Markten, Monetair Beleid
zaterdag 21 november 2009
Dollar nu de munt voor 'carry trades'
Amsterdam
Jarenlang werden de Japanse yen en carrytrade in één adem genoemd. Maar sinds de Federal Reserve de rente heeft verlaagd naar 0 tot 0,25%, spelen geldhandelaren en hedgefondsen dit speculatieve spel nu in Amerikaanse dollars.
Het principe van een carrytrade is vrij eenvoudig. Beleggers lenen geld in een valuta van een land waar de rente laag is en zetten dit vervolgens uit in een land waar de rente hoger is.
Dat er geld verdiend kan worden met carrytrades is doorgedrongen tot het grote publiek. Zakenblad The Economist besteedde hier onlangs veel aandacht aan. Dat de carrytrade aantrekkingskracht heeft, blijkt ook uit gegevens van Google. In oktober van dit jaar werd gemiddeld vijf keer vaker dan gemiddeld gezocht naar de term 'carry trade'.
'Zolang de Fed aangeeft dat de rente voor langere tijd zeer laag blijft, blijft de dollar de belangrijkste munt voor het opzetten van carrytrades', aldus Chris Turner, hoofd valuta's van ING Wholesale Banking in Londen.
Vrijdag sterkte de dollar aan tegenover een mandje van de belangrijkste valuta's. Beleggers zijn bezorgd dat de rally op de aandelenbeurzen te ver is doorgeschoten en zochten hun heil in 'treasury's'.
De zorgen waren het beste terug te zien in Amerikaanse staatsleningen voor drie maanden, waarop de rente kortstondig negatief stond. Dit was voor het eerst sinds december vorig jaar, toen de kredietmarkt volledig tot stilstand kwam. Bij een stijgende dollar mijden beleggers risicovollere beleggingen zoals aandelen.
De afgelopen twintig jaar was de Japanse yen de belangrijkste munt voor carrytrades omdat de rente er al sinds de jaren negentig rond de 0% noteert. Gisteren maakte de Bank of Japan bekend dat de basisrente op 0,1% blijft staan.
De populariteit van de carrytrade nam de afgelopen jaren in Japan zo'n grote vlucht dat niet alleen traditionele spelers als hedgefondsen en geldhandelaren, maar zelfs Japanse huisvrouwen massaal in het buitenland gingen beleggen: yens werden geleend en uitgezet in Australië en Nieuw-Zeeland of er werden aandelen van gekocht in opkomende markten als India en China.
Deze trades werden vorig jaar na de val van Lehman in een razend tempo teruggedraaid. Hierdoor moesten geleende yens worden teruggekocht, waardoor de vraag naar yens steeg en de munt omhoog schoot. Omdat het terugdraaien van carrytrades een versterkend effect heeft, kende de yen daardoor een 'spike'.
Ofschoon er nog altijd carrytrades in yens worden opgezet, heeft de dollar deze rol nu deels overgenomen. Zo is een van de populairste transacties van het moment het verhandelen van de Amerikaanse dollar tegenover de Australische. Het verschil tussen de driemaandsrente op de Amerikaanse dollar en de Australische dollar is ongeveer 4%. Handelaren verkopen de driemaandsfuture op de Amerikaanse dollar en kopen vervolgens de driemaandsfuture op de Australische dollar. Verandert er niets aan de koers van beide valuta's, dan heeft de belegger op jaarbasis 4% verdiend.
De handelaar die aan het begin van het jaar zo'n transactie had opgezet, heeft een goed rendement behaald. Mede door een alsmaar verzwakkende Amerikaanse dollar heeft deze opzet sinds het begin van dit jaar een rendement opgeleverd van bijna 30%.
Volgens chef-econoom David Rosenberg van Gluskin Sheff wordt de Amerikaanse dollar momenteel gebruikt om allerlei risicovolle beleggingen te financieren. 'De dollar is één grote carrytrade geworden', zegt Rosenberg.
De econoom wijst erop dat er historisch gezien nooit enige correlatie is geweest tussen de S&P 500 en de DYX, de dollarindex. De afgelopen acht maanden is die opgelopen naar 90%.
Ook de VIX-index, een indicator die de beweeglijkheid op de markt meet, kwam historisch gezien nooit verder dan een correlatie van 20%. Nu is de samenhang tussen de VIX en de dollarindex 90%.
Tussen de prestatie van beurzen in opkomende markten en de dollar was er voor dit jaar een negatieve correlatie van 70%, maar ook die is gestegen naar 90%. Het verband tussen de dollar en grondstoffenprijzen was altijd al sterk, maar ook hier is de correlatie opgelopen naar meer dan 90%.
Hoofd valuta's Turner van ING, denkt dat de populariteit van de dollar voor carrytrades niet structureel is. 'Zodra de Fed hint op een renteverhoging verwacht ik dat ze worden teruggedraaid.' Beleggers zullen zich weer gaan richten op de yen omdat Turner denkt dat de rente in de Verenigde Staten eerder wordt verhoogd dan die in Japan.
© 2009 Het Financieele Dagblad
Gepost door Arnold Tankuş op zaterdag, november 21, 2009 0 reacties
Labels: Dollar, Federal Reserve, Financiële Markten, Japan, Monetair Beleid
vrijdag 28 augustus 2009
Dollarlening goedkoper dan die in yens
Japanse yen stijgt derde dag op rij door fiscale maatregelen en angst voor afkoeling Chinese economie
Amsterdam
Dollarleningen voor een periode van drie maanden zijn sinds afgelopen maandag goedkoper geworden dan die in Japanse yens. Het verschil tussen de London interbank offered rates in dollars, de Libor, en driemaandsleningen in de yen, bereikte gisteren een niveau van minus 16, aldus cijfers van de British Bankers Association. Alleen de leenkosten voor de Zwitserse frank zijn nu nog goedkoper dan die van de dollar.
De goedkope dollarleningen zijn toe te schrijven aan de Federal Reserve, die miljarden in het financiële systeem heeft gestopt om zo de diepste recessie sinds de jaren dertig te bestrijden. De Fed heeft sinds juni 2007 zijn balans opgeschroefd naar $ 2002 mrd door onder meer Amerikaanse staatsobligaties op te kopen. Ook de Bank of Japan heeft de balans met zo'n 10% vergroot, maar in mindere mate dan de Fed.
'De daling van de dollar-Libor wijst erop dat de angst voor de kredietcrisis wegzakt', aldus chef-econoom Izuru Kato van het Totan Research Instute in Tokio tegenover persbureau Bloomberg. Hij wijst erop dat dit alleen voor driemaandsleningen geldt, want het verschil op de dollar-Libor voor een periode van zes maanden stond gisteren op 187,5 basispunten. Dit is een indicatie dat de leenkosten in dollars over het geheel genomen nog altijd duurder zijn dan die in de Japanse yen, aldus Kato.
Het verschil tussen driemaandsleningen in yen en dollar, in jargon de spread genoemd, stond in januari van dit jaar nog op 378 basispunten. Amerikaanse banken hadden door de kredietcrisis toen nog veel moeite om geld uit de markt te halen. De yen noteerde in januari nog op een dertienjarig dieptepunt van yen 87,99 voor één dollar, gisteren werd de munt verhandeld voor yen 93,60.
Doordat de dollar zo goedkoop is geworden voor Japanners is het minder interessante geworden om zogeheten 'carry trades' uit te voeren. Een carry trade houdt in dat yens worden geleend en vervolgens omgewisseld in buitenlandse valuta met een veel hogere rentevergoeding.
Als beleggers deze posities terugdraaien moet de schuld in yens worden afgelost en dit leidt tot een hogere vraag naar yens en dus tot een forse koersstijging van de munt. Een sterke yen is slecht voor het land, omdat het de export drukt. Daarnaast leidt het tot een neerwaartse druk op de invoerprijzen. Dit vergroot weer het risico dat Japan afglijdt naar een periode van deflatie met dalende productievolumes en prijzen.
'Er zijn genoeg mensen die zich de scherpe stijging van de yen aan het begin van de jaren negentig nog goed kunnen herinneren', zegt Kazutoshi Yasuda, directeur van valutahuis FX Prime. 'Maar de economische en marktomstandigheden zijn nu wel heel anders dan toen. Wij verwachten niet dat de yen ditmaal sterk gaat stijgen.'
Hoewel economen geen forse stijging van de munt verwachten, steeg de Japanse yen donderdag voor de derde dag op rij tegenover de euro en een reeks andere valuta's. Volgens ING Wholesale Banking heeft het oplopen van de yen met de Japanse fiscus te maken.
De Japanse overheid heeft in april, het begin van het Japanse fiscale jaar, een stimuleringsplan ingevoerd dat het aantrekkelijk moet maken om bedrijfswinsten te repatriëren. Over de dividenden wordt nagenoeg geen belasting geheven. Voorheen was dat 40% winstbelasting.
Het eerste meetmoment waarop Japanse bedrijven kunnen profiteren van de maatregel is eind september, het Japanse fiscale halfjaar. In aanloop daarnaartoe zouden bedrijven nu al bezig zijn winsten naar Japan te halen, aldus Chris Turner, hoofd valuta van ING Wholesale Banking in Londen. Het gevolg: een hogere yen.
De belastingstimulans is een initiatief naar Amerikaanse voorbeeld. In 1995 lanceerde de Amerikaanse overheid de Homeland Investment Act. Dat resulteerde destijds in een stijging van de dollar.
Voor een euro kon een belegger aan het begin van donderdag yen 133,61 krijgen. De yen is daarmee 0,6% duurder geworden. Woensdag kostte één euro nog yen 134,36. Een handelaar in Japan schrijft de stijging van de munt toe aan angst voor een mogelijke afkoeling van de Chinese economie. China gaf aan de industriële overcapaciteit te willen aanpakken. De overcapaciteit komt mede doordat China de kredietsluizen volledig heeft opengegooid. 'Het is tijd voor beleggers om de long-posities in de yen te vergroten.'
Mede door de oplopende yen leverden de Japanse beurzen in. Woensdag zette hoofdgraadmeter Nikkei nog het hoogste slot in ruim tien maanden op de borden. Donderdag sloot de Nikkei-index 1,6% lager op 10.473,97 punten.
Arnold Tankuş
© 2009 Het Financieele Dagblad
Gepost door Arnold Tankuş op vrijdag, augustus 28, 2009 0 reacties
Labels: Dollar, Federal Reserve, Japan, Monetair Beleid, Opkomende Markten
vrijdag 21 augustus 2009
'Dollar verliest status en zakt verder weg'
Obligatiebelegger Pimco ziet rol dollar als reservemunt afnemen en adviseert bij sterkte te verkopen
Amsterdam
Het Amerikaanse stelsel van centrale banken, de Federal Reserve, heeft zoveel dollars in het financiële systeem gestopt, dat de munt wel moet gaan dalen. Hierdoor verliest de munt ook zijn status als wereldreservevaluta, ook al is er geen vervanger voorhanden. Dat stelt Pimco, 's werelds grootste obligatiebelegger, in een rapport.
Gisteren noteerde de Amerikaanse munt op $ 1,4234 tegenover één euro. Sinds het hoogtepunt van de 'greenback' in maart van dit jaar, toen de munt rond de $ 1,25 stond, is de Amerikaanse dollar met zo'n 12% gedaald tegenover een mandje van twaalf belangrijke valuta's.
Volgens Curtis Mewbourne, portefeuillebeheerder bij Pimco, gaan met name de valuta's van opkomende markten profiteren van de dollarzwakte. Mewbourne meent dat beleggers bij sterkte van de munt hun dollarposities moeten afbouwen om de valuta-portefeuille te diversificeren.
Beleggersgoeroe Jim Rogers gaf vorig jaar al aan dat hij al zijn dollarbezittingen ging verkopen en deze in zou ruilen voor de Chinese yuan. Bill Gross, eveneens een portefeuillebeheerder van Pimco, riep in juni op om hiertoe over te gaan, voordat de centrale banken dat doen. Gross is beheerder van het Pimco Total Return Fund. Dat fonds behaalde vorig jaar een rendement van 12%, waarmee het ongeveer 95% van gelijksoortige beleggingsfondsen versloeg, aldus cijfers van persbureau Bloomberg.
Ofschoon Mewbourne zegt dat er nog geen nieuwe reservemunt is die de plek van de dollar opeist, zal de dollar 'zelfs zonder vervanger aan status verliezen'.
'Los van de status, gaat de dollar dalen. Dat staat als een paal boven water', zegt valutastrateeg David Woo van Barclays. Hij hanteert voor de komende twaalf maanden een verwachting van $ 1,50 voor één euro. 'De Fed heeft zo veel geld in de markt gepompt dat dit tot inflatie zal leiden. Dit is al deels door de markt verwerkt. De munt staat momenteel niet voor niets op $ 1,42 tegenover de euro.' Volgens Woo is China met zijn enorme dollarreserves het grootste slachtoffer van een dalende dollar. Door inflatie gaan met name de grondstofprijzen oplopen. Aangezien China een grote koper van grondstoffen is, hebben zij direct last van dollarzwakte.
Woo zegt geen nieuws te lezen in het rapport van Mewbourne en ziet weinig redenen waarom de dollar binnen enkele jaren de status van reservemunt zal verliezen. 'Een reservemunt heet zo omdat centrale banken deze aanhouden als reserve. Momenteel hebben centrale banken wereldwijd iets minder dan 65% aan dollars in bezit. Die zijn al een jaar of tien bezig met het diversifiëren van de valutaportefeuilles.'
Woo stelt dat er maar één mogelijke opvolger is voor de dollar als reservemunt: de Chinese yuan. 'Maar daarvoor moet de munt eerst vrij verhandelbaar worden. Dat gaat de Chinese overheid niet doen, want als dat gebeurt schiet de munt omhoog en dat willen de Chinezen niet. Dat is een proces dat nog jaren gaat duren.'
Ook Chris Turner, hoofd valutastrategie bij ING Wholesale Banking in Londen denkt dat het nog minstens tien jaar vergt voordat China de eigen munt gaat liberaliseren. 'Je ziet dat het land de eerste stappen heeft gezet door met enkele Aziatische landen nu in yuans te handelen in plaats van in dollars.' Turner wijst erop dat nog altijd 70% van de wereldhandel wordt afgerekend in dollars. 'De Chinezen blijven grote kopers van de dollar. Ze gaan de portefeuille aanvullen met Aziatische valuta's, maar in kleine porties omdat de meeste niet liquide genoeg zijn. China kan eigenlijk niet anders dan grote hoeveelheden dollars blijven kopen. Het land zal in ieder geval de laatste zijn die op een dollarcrash aanstuurt.'
Volgens Turner is de discussie over de rol van de dollar als reservemunt vooral een politieke. Turner: 'Opkomende markten zoals Rusland, Brazilië, India en China, vinden het niet leuk dat ze zo afhankelijk zijn van een munt die alles bepaalt, terwijl ze er zelf geen invloed op hebben.' Hij verwacht dat de discussie aanhoudt, maar dat een alternatief de komende jaren zich nog niet zal aandienen.
Turner stelt dat de dollar vooral cyclisch beweegt en dit jaar onder druk staat wegens de 'reparatiekosten' van de kredietcrisis. De VS hebben in totaal $ 12.800 mrd gespendeerd om de economie en banken vlot te trekken. Turner is veel minder negatief en denkt dat de munt in 2010 een rally gaat inzetten. 'De Fed zal eerder en in grotere stappen dan de Europese Centrale Bank de rente verhogen. Daarnaast zie ik verbeteringen optreden in de overheidsbudgetten en handelsbalans. Ik denk dat de dollar de afgelopen tijd wel genoeg voor de kiezen heeft gehad.'
Arnold Tankuş
© 2009 Het Financieele Dagblad
Gepost door Arnold Tankuş op vrijdag, augustus 21, 2009 0 reacties
Labels: China, Dollar, Financiële Markten, Monetair Beleid, VS
donderdag 2 april 2009
Aziatische valuta's zakken weer weg
'Centrale banken opkomende markten gaan voorlopig niet over tot kwantitatieve verruiming'
Amsterdam
De valuta's van opkomende markten stonden gisteren onder druk. Beleggers vrezen dat deze economieën de vraag naar producten nog verder zien dalen door de zich verdiepende recessie.
Mede door de afnemende waarde van de lokale munten gaan centrale banken uit opkomende landen vooralsnog niet over tot kwantitatieve verruiming. Dat is een mooie term voor het aanzwengelen van de geldpers. De devaluatie die daar op volgt, wordt als gunstig voor de economie beschouwd. Een land kan zich met een zwakkere munt 'uit de crisis exporteren'.
Deze economieën in Oost-Europa en Azië, die de laatste jaren in opmars zijn, hebben in tegenstelling tot westerse landen meer ruimte om de rente verder te verlagen. Dit stellen economen van Bank of America (BoA). In veel van de westerse economieën staat de rente al op een dusdanig laag niveau dat de centrale banken nu al wel zijn overgaan tot kwantitatieve verruiming.
Economen van Bank of America (BoA) rekenen erop dat centrale banken uit opkomende markten de komende tijd de rente blijven verlagen. Zij gaan volgens de bank niet over tot deze 'westerse' manier van monetair beleid. De banken van de opkomende markten betreden de weg van het zogeheten 'competitief depreciëren'.
Als voorbeelden wijzen zij op Hongarije en Roemenië waar de basisrente momenteel op respectievelijk 9,5% en 10% staat. Dat biedt nog voldoende ruimte voor verdere renteverlagingen. Daarnaast zijn de valuta' s van beide landen sinds juli 2008 met circa 15% in waarde gedaald, waardoor volgens BoA de kans op kwantitatieve verruiming zeer gering acht. Voor een land als Polen is de ruimte beperkter aangezien de rente daar op 3,75% staat. Maar ook voor Polen zijn onorthodoxe methodes minder noodzakelijk omdat de Poolse munt, de zloty, sinds het midden van vorig jaar met zo'n 40% is gedaald tegenover de euro. Dit is de scherpste daling van alle landen in Europa.
Nog een ander Europees land, Tsjechië, heeft de rente inmiddels al op 1,75% staan en lijkt wel een potentiële kandidaat voor kwantitatieve verruiming te worden. Maar vooralsnog lijkt die urgentie er nog niet te zijn omdat de centrale bank van dit Europese land onlangs de rente ongemoeid liet.
BoA wijst er daarnaast op dat alle landen in Centraal Europa gebruik kunnen maken van steunfondsen van de Europese Unie (EU) die met name bedoeld zijn voor de armere leden van de EU. Met deze fondsen mogen de landen de binnenlandse economie stimuleren. Er wordt echter weinig efficiënt gebruik gemaakt van deze fondsen, zeggen de economen BoA. Zo gebruikte Polen over de jaren 2007 en 2008 slechts 4% van de beschikbare hoeveelheid van deze fondsen.
De Europese Centrale Bank (ECB) komt vandaag met zijn rentebesluit. De markt rekent op een daling van de basisrente van 25 tot 50 basispunten naar respectievelijk 1,25% of 1%. De Bank of England heeft de rente verlaagd naar een historisch lage stand van 1% De Amerikaanse Federal Reserve hanteert een basisrente die tussen 0% en 0,25% ligt.
Diverse Aziatische valuta's lagen slecht in de markt. De Bloomberg-JP Morgan Asia Dollar Index, een mandje van de tien belangrijkste Aziatische valuta's exclusief de Japanse yen, daalde gisteren na berichten waaruit bleek dat het ondernemersvertrouwen in Japan op een dieptepunt noteert. Ook het nieuws dat de Chinese industriële productie voor de achtste maand op rij was gedaald, zetten de valuta's in Azië onder druk. Daarnaast drukten ook rapporten van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling, en de Aziatische Ontwikkelings Bank (AOB) het sentiment. Beide organisaties verlaagden de groeiramingen voor de economie. De AOB rekent nu op een krimp voor Azië (exclusief Japan) van 5,8 in plaats van de eerder geraamde 3,4%.
In Indonesië daalde de roepia met meer dan 1,5% op speculaties dat de centrale bank van dit land de eigen munt ondersteunt met interventies. 'De roepia wordt gezien als een van de risicovollere valuta's. Iedere vorm van risico-aversie gaat ten koste van deze munt', aldus Rajeev Malik, econoom bij Macquarie tegenover persbureau Bloomberg. 'Het is goed mogelijk dat de centrale bank roepia's heeft opgekocht maar dat gaat meestal in kleine hoeveelheden.'
Een van de weinige uitzondering in Azië was de Koreaanse won. De munt steeg met 2,2% nadat de Koreaanse overheid een record handelsoverschot in maart rapporteerde. Vorige maand steeg de won 11% in waarde. De won was daarmee in maart de best presterende munt in de regio.
Arnold Tankuş
© 2009 Het Financieele Dagblad
Gepost door Arnold Tankuş op donderdag, april 02, 2009 0 reacties
Labels: Financiële Markten, Monetair Beleid, Opkomende Markten
zaterdag 31 januari 2009
Geen inflatie, geen deflatie, maar reflatie
2009 wordt het jaar van de reflatie: het stimuleren van de economie door belastingverlagingen en verhoging van de geldhoeveelheid. Dat stelt Bob Doll, hoofdstrateeg van de Amerikaanse vermogensbeheerder BlackRock.
Doll is bij zakenzender CNBC een graag geziene gast om zijn visie op de markt te geven. De strateeg was deze week in Amsterdam om met klanten vooruit te kijken naar beursjaar 2009. BlackRock beheert circa $1300 mrd en is daarmee een van de grootste vermogensbeheerders ter wereld.
V: Hoe is BlackRock 2008 doorgekomen?
'Net als alle andere vermogensbeheerders zijn wij uiteraard hard geraakt. Gelukkig zaten wij al enkele jaren niet groot in de hypotheekobligaties. Maar ook voor ons was het een zwaar jaar.'
V: Wat waren voor u de belangrijkste momenten van 2008?
'Als de geschiedenis van deze crisis wordt geschreven, gaat 15 september, de dag dat de Federal Reserve Lehman Brothers liet omvallen, als grootste blunder de boeken in. Een andere blunder die niet onvermeld mag blijven, is de renteverhoging van de Europese Centrale Bank in juli van vorig jaar.'
V: Volgens u wordt 2009 het jaar van reflatie, dus de dreiging van deflatie is ongegrond?
'Wij gaan ervan uit dat de agressieve monetaire en fiscale maatregelen die nu worden genomen een wijdverspreide daling van de prijzen kunnen verhinderen. Wij verwachten dat de inflatie dit jaar rond de 0% uitkomt.'
V: Uw nieuwe president Obama is met een stimuleringsplan gekomen. Vindt u het een goed plan?
'Laat ik het zo zeggen: dit plan is beter dan helemaal geen plan. Ik ben er alleen niet zo zeker van of die $ 850 mrd goed wordt besteed. Ik had liever belastingmaatregelen voor de lange termijn gezien. Een stimulans zoals voorganger Bush vorig jaar doorvoerde, helpt zeker niet. Dat was een voorbeeld van een slecht plan. Het was kostbaar en het effect op de consumentenbestedingen was eenmalig. Daar heb je niets aan. Overigens is de grootste stimulans de daling van de olieprijs. Dit pompt indirect $ 500 mrd in de Amerikaanse economie, groter dan welke belastingmaatregel ook.'
V: We worden dagelijks overspoeld met slecht nieuws. Hoe lang gaat dit nog duren?
'Ik verwacht niet dat het nieuws in de loop van dit jaar beter wordt, hooguit minder slecht. De VS blijven in de greep van wat mogelijk de grootste recessie na de Tweede Wereldoorlog zal zijn. Voor de eerste twee kwartalen voorzien wij een krimp van circa 2,5%. In de tweede helft van dit jaar komen we uit op circa 0%. Pas in 2010 verwacht ik weer groei.'
V: Wat houdt dit in voor de aandelenmarkten?
'Ik denk dat 2009 een van de meest volatiele beursjaren uit de geschiedenis wordt. Markten zullen zijwaarts bewegen, maar er zijn wel enorme uitslagen. Er zijn stijgingen en dalingen van 10% of meer.'
V: Welke sectoren en aandelen hebben uw voorkeur?
'Beleggers moeten zich richten op bedrijven met een sterke balans, en met een goede kasstroom. Het moeten ook bedrijven zijn die enigszins onafhankelijk zijn van de economische cyclus. Gezondheidszorg, energie en informatietechnologie hebben mijn voorkeur. Ik denk dan aan HP, IBM en aan Pfizer.'
Arnold Tankuş
© 2009 Het Financieele Dagblad
Gepost door Arnold Tankuş op zaterdag, januari 31, 2009 0 reacties
Labels: Beurs, Federal Reserve, Kredietcrisis, Monetair Beleid, VS
vrijdag 5 december 2008
Rentebesluiten stellen markten teleur
Aandelenmarkten duiken in de min na verlagingen van Zweden, Groot-Brittannië en de eurozone
Amsterdam
De aandelenmarkten werden gisteren gedreven door renteverlagingen van centrale banken. In eerste instantie was de richting omhoog, maar nadat de besluiten naar buiten waren gekomen, zakten de beurzen in de min.
Bij de opening van de handel, noteerden de beurzen nog vlak omdat de futures op de S&P 500 duidden op een lagere opening van Wall Street. Door het rentebesluit van de Zweedse centrale bank, dat hoger uitviel dan werd verwacht, rekenden beleggers ook op forse rentestappen van de Bank of England (BoE) en de Europese Centrale Bank (ECB).
In Zweden werd de rente met 175 basispunten verlaagd naar 2%, de grootste renteverlaging sinds 1992. Economen rekenden voor het besluit van de Zweedse 'Riksbank' gemiddeld op een daling van 100 basispunten. Hierdoor liepen de winsten van de Europese aandelenmarkten op. Mogelijk zouden ook de Bank of England (BoE) en de Europese Centrale Bank (ECB) met een groter dan verwachte rentestap komen, was de gedachte. Echt grote verrassingen bleven echter uit.
De BoE volgde vroeg in de middag door de basisrente met een vol procentpunt te verlagen van 3% naar 2%. Daarmee staat de rente op het laagste niveau sinds 1939. In een toelichting op het besluit zei de BoE tot de renteverlaging te zijn overgegaan wegens aanwijzingen dat het tempo van de neergang van de Britse economie toeneemt. De BoE verlaagde in november de rente al met 150 basispunten. Het rentebesluit viel de markt tegen, want op 100 basispunten was gerekend. Direct na bekendmaking leverden de indices de winsten in.
Ook de beslissing van de ECB stelde de markt teleur. De centrale bank van de vijftien landen die de euro als gemeenschappelijke munt hebben, zette de rentevoet op 2,5%, een verlaging van 75 basispunten. Het was de grootste renteverlaging sinds het bestaan van de Europese eenheidsmunt. Economen waren vooraf verdeeld: een groot deel rekende weliswaar op een verlaging van 50 basispunten, maar sommigen hadden ingezet op een daling van een vol procentpunt. 'Dit is beter dan een verlaging met 50 basispunten, maar de ECB is alweer de bank die als laatste op het feestje komt', zei econoom Laurent Bilke van Nomura International in Londen. 'De economie zit in een diepe recessie, dus de rentestanden moeten zo snel mogelijk naar beneden.'
Julian Callow, chef-econoom van Barclays Capital in Londen had ook liever een renteverlaging van een vol procentpunt gezien. 'De Europese economie zit in zwaar weer, maar het lijkt erop dat de ECB niet naar buiten kijkt. Een rentestap met 100 basispunten was veel beter geweest.'
Maar niet alle economen delen die mening. 'Het bankensysteem in de eurozone heeft ook problemen, al zijn deze niet zo groot als in de VS en Groot-Brittannië', aldus professor Philip Lane van het Trinity College in Dublin. 'We moeten niet vergeten dat de euro de afgelopen maanden flink is verzwakt tegenover de dollar, dat is een substituutvoor een renteverlaging.' De euro is sinds de piek van $ 1,60 in juli met 20% gedaald tegenover de munt. Gisteren noteerde één euro op $ 1,2624.
Macro-econoom Nick Kounis van Fortis rekende op een verlaging van 75 basispunten. 'De economie is duidelijk verslechterd in het vierde kwartaal en daarnaast is de inflatiedruk door de dalende olie- en grondstofprijzen flink verminderd. Monetair beleid is zoiets als koorddansen: je moet evenwicht zien te vinden en ik denk dat dat de ECB de juiste balans heeft gevonden.'
Een rentestap van een vol procentpunt was voor de ECB te veel van het goede geweest, stelt Kounis. 'Je moet niet vergeten dat dit de grootste renteverlaging uit de geschiedenis van de bank is. Bovendien is de ECB een stuk conservatiever ingesteld.' Volgens Kounis is het onduidelijk of de ECB in januari nog een renteverlaging zal doorvoeren. 'Trichet was een stuk voorzichtiger in zijn toelichting. Bij het vorige rentebesluit hintte hij duidelijk op een verlaging. Nu wilde hij niets zeggen over januari en herhaalde hij dat de bank al veel had gedaan.' Kounis verwacht ondanks de onduidelijke woorden van Trichet aan het eind van het eerste kwartaal een rentestand van 2% voor de eurozone.
Na het rentebesluit van de ECB verdwenen de opgebouwde winsten op de aandelenbeurzen als sneeuw voor de zon en zakten diverse indices snel weg. Dat de beurzen de laatste maanden een uitermate grillig koersverloop kennen, werd duidelijk toen Wall Street opende. De verliezen werden dankzij een licht hogere opening weer weggewerkt. Uiteindelijk sloten de beurzen met kleine verliezen.
Arnold Tankuş
© 2008 Het Financieele Dagblad
Gepost door Arnold Tankuş op vrijdag, december 05, 2008 0 reacties
Labels: ECB, Financiële Markten, Monetair Beleid
woensdag 3 december 2008
Rente gaat met grote passen de trap af
Australische centrale bank geeft startschot voor nieuwe serie renteverlagingen westerse centrale banken
Amsterdam
Een nieuwe ronde renteverlagingen is in de maak. Morgen komen de Bank of England (BoE) en de Europese Centrale Bank (ECB) afzonderlijk bijeen. De algemene verwachting in de markt is dat beide centrale banken de basisrente verder zullen verlagen om de economie te stimuleren.
Begin vorige maand verlaagde de BoE het belangrijkste rentetarief nog met 150 basispunten naar 3%. De ECB besloot het rentetarief terug te brengen van 3,75% tot 3,25%. Voormalig beleidsmaker van de BoE, Willem Buiter, verwacht dat de centrale bank de rente verder zal verlagen naar mogelijk 1,5%. Dit zou betekenen dat de BoE nogmaals een verlaging van 150 basispunten zal doorvoeren. Marktpartijen verwachten dat de ECB de rente met 50 basispunten terugbrengt, maar ook een daling van 75 basispunten wordt waarschijnlijk geacht.
De Australische centrale bank beet gisteren het spits af van een reeks monetaire versoepelingen door de basisrente met 100 basispunten te verlagen tot 4,25%. Daarmee is het rentetarief uitgekomen op het laagste niveau in zeven jaar. Sinds september heeft de centrale bank van Australië de rente al met 300 basispunten omlaag gebracht.
De Japanse centrale bank heeft niet meer zo veel ruimte voor renteverlagingen en besloot de rente ongewijzigd op 0,3% te laten. Wel kondigde de bank aan meer bedrijfsobligaties met een lagere waardering ('BBB') als onderpand te accepteren voor leningen aan banken. Daarnaast start de bank in het nieuwe jaar met een nieuwe kredietfaciliteit voor commerciële banken. De Japanse centrale bank kan bijna niet anders dan naar dit soort maatregelen te grijpen, want de basisrente verder laten zakken is nagenoeg onmogelijk.
Hetzelfde geldt voor de Amerikaanse Federal Reserve. Met een rentestand van 1% heeft de Federal Reserve nog maar weinig munitie om de recessie te bestrijden. Toch gaat Ben Bernanke, de voorzitter van het Amerikaanse stelsel van centrale banken, die munitie inzetten om de Amerikaanse economie uit het slop te trekken.
Verdere verlagingen van de rente op de korte termijn, zijn 'zeker aannemelijk', aldus Bernanke maandagavond in een speech in de staat Texas. De markt rekent op een verlaging van 50 basispunten bij de volgende bijeenkomst van de Fed op 15 en 16 december. Nog één stap van 50 basispunten, of twee stappen van 25 en een percentage van nul is bereikt. Een lagere rente kan helpen om de hypotheekrente te drukken en leenkosten voor consumenten en bedrijven te verlagen. Maar gezien de ernstige gevolgen van de kredietcrisis is het de vraag of particulieren en bedrijven nog wel krediet willen, al is het goedkoop.
Bernanke gaf aan naar andere mogelijkheden te kijken om de geldhoeveelheid te verruimen. Zo opperde hij een plan om staatsleningen op te kopen.
De opmerkingen van de Fed-voorzitter zorgden maandag direct voor kopers van de tienjarige treasuries. Zelfs marktpartijen die menen dat Amerikaanse staatsobligaties nu te duur zijn, blijven kopen. Het rendement op het tienjarige Amerikaanse schatkistpapier, dat omgekeerd beweegt aan de koers, zakte naar 2,719%. Het laagste rendement in meer dan 31 jaar.
De dertigjarige Amerikaanse rente flirt momenteel met de stand van 3%. Maandag bereikte de zogeheten 'long bond' een rente van 3,1825%. Dit is de laagste rentevergoeding sinds het papier in 1977 voor het eerst de markt op ging. Eind 2007 bedroeg het rendement nog 4,45%.
De dertigjarige obligatie kent het beste renderende jaar sinds 1995. Dit jaar boekte de obligatie een totaal rendement van circa 28%, inclusief een winst van 15,6% in de maand november.
De vraag naar obligaties is inmiddels dusdanig hard opgelopen dat Merrill Lynch-econoom David Rosenberg spreekt van een nieuwe 'bubble', zoals technologieaandelen in 2000 en vastgoed zes jaar later. Rosenberg was slechts één van de elf van de 51 door Bloomberg gepolste economen die vorig jaar voorspelden dat de rentevergoedingen op treasuries dit jaar zouden dalen. Rosenberg ging destijds uit van een renteopslag dit jaar van 4,05% op de long bond en voorspelt nu dat de rentevergoeding erop oploopt naar 3,6% eind volgend jaar.
De laatste keer dat de dertigjarige zo in trek was, was in 1995, toen het optimisme in de markt toenam nadat de regering van toenmalig president Bill Clinton het begrotingstekort had weten om te buigen in een overschot. Hierdoor kon de overheid de verkoop van schatkistpapier beperken. Het tekort liep terug van $ 163,9 mrd in 1995 naar een recordoverschot van $ 236,9 mrd in 2000.
Arnold Tankuş
© 2008 Het Financieele Dagblad
Gepost door Arnold Tankuş op woensdag, december 03, 2008 0 reacties
Labels: Financiële Markten, Monetair Beleid
vrijdag 14 maart 2008
'Crisis vraagt om topoverleg'
Zonder ingrijpen acht Threadneedle-econoom kans op diepe recessie in VS groot
Amsterdam
De omvang van de kredietcrisis is dusdanig groot dat op wereldwijde schaal moet worden ingegrepen. Dat stelt Quentin Fitzsimmons, macro-econoom van de Britse vermogensbeheerder Threadneedle. Hij denkt aan een G7-conferentie waarin wereldleiders met een plan van aanpak komen. Daarnaast moeten centrale banken meer gezamenlijk optreden.
De Britse econoom acht een kans op een diepe recessie in de VS 'erg groot'. Voor dit jaar rekent hij op een groei in de VS van 1% en voor de jaren 2009 en 2010 ziet de econoom geen herstel. Fritzsimmons verwacht daarnaast een verdere daling van de huizenprijzen in de VS, mede omdat er nog steeds een flink aantal woningen wordt gebouwd. Om de huidige huizenvoorraad weg te werken is zo'n achttien maanden nodig. 'Er zat zo veel optimisme in de markt dat de bouwbedrijven personeel hebben aangehouden en door zijn gegaan met bouwen.' Dit zal zijn weerslag hebben op de arbeidsmarkt, aldus de econoom. Het werkloosheidspercentage in de VS zal oplopen van 4,8% nu naar 6% binnen enkele jaren.
Andere economen zien de noodzaak tot een topoverleg over de kredietcrisis niet. 'Een G7 of G10 over de kredietcrisis lijkt me een tikkeltje overdreven', zegt Han de Jong, econoom van ABN Amro. 'Bovendien ondermijnt dit andere vormen van samenwerking die er al zijn. De centrale banken werken sowieso al steeds meer samen. Dat is al sinds de aanslagen van 11 september het geval.'
Ook econoom Lex Hoogduin van Robeco vindt een topoverleg om de kredietcrisis te bezweren onnodig: 'Ik zou niet weten wat ze zouden moeten afspreken. Bovendien komt er dan politieke druk op de Europese Centrale Bank en dat moet je niet willen.' Hoogduin stelt dat de verschillen tussen de centrale bank van de VS en Europa te groot zijn. 'De ECB moet op de ingeslagen weg doorgaan.'
Fitzsimmons stelt dat de problemen veel groter zijn dan nu wordt gedacht en dat het overgrote deel van zijn collega's in een ontkenningsfase zit. 'Als politici en vertegenwoordigers van centrale banken zich zorgen maken, dan moet je oppassen', aldus Fritzsimmons. Hij wijst op Duitse toezichthouders en politici die al eerder spraken van de grootste financiële crisis sinds de jaren dertig. Nog geen twee weken geleden zei Nout Wellink, president van de Nederlandsche Bank, dat de financiële wereld 'voor een grotere uitdaging staat dan na de aanslagen van 11 september 2001'.
'Ook de bereidheid van Amerikaanse politici om stimuleringsmaatregelen snel erdoorheen te krijgen, is een teken aan de wand', aldus Fitzsimmons. De Amerikaanse overheid kwam in januari met een stimuleringspakket dat de economie voor een recessie moet behoeden.
Een meerderheid van de economen gaat niet uit van een dergelijk negatief scenario. Zo zegt econoom Joost Beaumont van Fortis in de VS een 'korte en heftige groeivertraging' te verwachten die tot het midden van dit jaar zal aanhouden. 'De financieringsvoorwaarden worden gunstiger en een lage dollar is goed voor de export. Daardoor zal de consumptie langzaam weer aantrekken', verwacht Beaumont. Econoom Hoogduin van Robeco noemt een diepe recessie in de VS 'voorbarig'.
De Jong kan zich wel vinden in de mening van Fitzsimmons. 'Dat is zeker niet voorbarig. De kans op een recessie in de VS is zeker aanwezig. De vraag is alleen: hoe lang gaat het duren en hoe diep zal die recessie zijn?', aldus de ABN Amro-econoom.
De vraag is waarom econoom Fritzsimmons veel somberder is dan zijn collega's. 'Zij hebben de geschiedenis aan hun kant. De Amerikaanse consument zal wel weer gaan spenderen, is de gedachte. Zo is het tenslotte altijd geweest: als ze één dollar op zak hebben, willen ze anderhalve dollar uitgeven.' De ontkenning van een mogelijke recessie is bovendien een generatieprobleem, denkt hij. 'Een gemiddelde handelaar is 28 jaar. Die generatie weet niet eens wat een recessie is. Toch zijn de risicofactoren voor het eerst in een generatie enorm hoog.'
Arnold Tankuş
© 2008 Het Financieele Dagblad
Gepost door Arnold Tankuş op vrijdag, maart 14, 2008 0 reacties
Labels: kredietmarkt, Monetair Beleid
zaterdag 16 februari 2008
Invloed van centrale banken op inflatie is tanende
De effecten van globalisering bepalen voor een groot deel de nationale geldontwaarding
Amsterdam
Er lijkt een einde te komen aan een kwarteeuw van lage inflatie. De honger naar energie en voedsel vanuit de opkomende markten stuwt de prijzen. Tegelijkertijd staan de Europese, Australische en Canadese centrale banken alleen in hun strijd tegen de geldontwaarding. De VS zetten met renteverlagingen in op groei en probeert coute que coute een recessie te vermijden. De centrale banken van de opkomende markten overspoelen de wereld met geld.
Inflatie wordt wereldwijd steeds homogener. Dat concludeerden economen Matteo Ciccarelli en Benoit Mojon vorig jaar in het rapport Global Inflation. Zij legden de inflatiecijfers van de leden van de Oeso van de afgelopen 45 jaar naast elkaar en daaruit blijkt dat de inflatiecijfers van de geïndustrialiseerde landen steeds dichter naar elkaar toe zijn gelopen. De effecten van globalisering bepalen 70% van het nationale inflatiecijfer. Alleen in landen met een strak monetair beleid is de invloed van globalisering minder groot.
Op regionaal niveau valt voor centrale banken nog enige eer te behalen, maar verder is de invloed dus tanende. Wat kunnen ze doen aan wereldwijde tendensen als oplopende prijzen voor grondstoffen als olie, koper en goud? De inhaalrace van de opkomende economieën gaat aanhouden.
De 'tweede ronde'-effecten waar voorzitter van de Europese Centrale Bank (ECB) Jean-Claude Trichet voor waarschuwt, lijken een kwestie van tijd. Salariseisen zullen worden opgevoerd, al is tot nu toe nog geen wijdverbreide reactie op stijgende prijzen. En niet alleen in de gevestigde economieën. 'Ook de gewone man in de opkomende markten zal een groter deel van de koek opeisen', zegt Lex Hoogduin, hoofdeconoom Robeco en directeur van Iris.
Volgens Hoogduin komt een einde aan een lange periode van lage inflatie. Die werd ingezet aan het begin van de jaren tachtig toen de Federal Reserve onder voorzitter Paul Volcker overging tot een strak monetair beleid waarin het beteugelen van inflatie de belangrijkste doelstelling werd. De huidige voorzitter, Ben Bernanke, heeft het relatief gezien makkelijk als gekeken wordt naar de problemen waar Volcker voor stond toen hij aantrad in 1979. Niet alleen was de inflatie volledig uit de hand gelopen, Volcker kreeg ook te maken met een slecht draaiende economie.
Door de rente scherp te verhogen wist hij de inflatiespiraal te doorbreken. Hierdoor ontstond een diepe recessie die eind 1982 eindigde. Volcker legde met dit beleid de basis voor een kwarteeuw van dalende rentetarieven en stijgende obligatie- en aandelenkoersen. 'Deze periode van "the great moderation" waarin effectief de inflatie kon worden bestreden is niet blijvend. Het wordt voor centrale banken moeilijker om het in toom te houden', stelt Hoogduin.
Het huidige accommoderende beleid van Ben Bernanke door met flinke renteverlagingen de Amerikaanse economie te behoeden voor een recessie, wijkt op dat punt af van de aanpak van Volcker. Hoogduin: 'De Fed zet alles in op groei. De inflatie zal wel teruglopen of we lossen het later wel op, is de gedachte. Het is de vraag of ze wel bereid zijn om een recessie in te gaan en de pijn te incasseren. Ik heb respect voor de beslissingen die Volcker destijds heeft genomen. Die vergden moed. Ik vrees dat het nu, net als in de jaren zeventig, eerst uit de hand moet lopen voordat de bereidheid tot incasseren er is.'
De les van Volcker is glashelder. Tegen inflatie is maar één geneesmiddel: het opschroeven van de rente. De Zweedse centrale bank deed afgelopen week een greep in de medicijnkast door de rente met 25 basispunten te verhogen naar 4,25%. De geldontwaarding van het Scandinavische land liep in december op naar 3,6%. Ook in de eurozone liep de inflatie op naar het hoogste niveau in 14 jaar: 3,2% in januari. Ofwel 1,2 procentpunt boven de doelstelling van de ECB. Aangezien de ECB zichzelf ziet als de hoeder van de inflatie, zal de Zweedse ingreep worden gevolgd.
Maar wat helpt het als een deel van de centrale bankiers het rentewapen inzet en andere banken niet meegaan? De aantrekkende inflatoire druk heeft een diepere oorzaak dan alleen de stijging van basisprijzen. Vooral de centrale banken van opkomende markten en met name die van Rusland en China, zijn niet onafhankelijk genoeg, zegt Sylvester Eijffinger, hoogleraar economie aan de Universiteit van Tilburg. 'Zij kunnen geen "nee" zeggen tegen de druk van politici en hanteren een heel ruime geldhoeveelheid. Eigenlijk overspoelen ze de wereld met geld. Doordat de globalisatie in volle gang doorgaat, kun je je daar regionaal niet meer voor isoleren.'
Net als Hoogduin heeft ook Eijffinger kritiek op het handelen van de Federal Reserve. 'Ook zij stellen zich niet onafhankelijk op. Waar in opkomende economieën politici zich mengen in het monetaire beleid, kan Bernanke geen "nee" zeggen tegen de financiële markten.'
Econoom Hoogduin gelooft in de goede bedoelingen van de ECB. Hij vraagt zich af of het ook tegen de druk bestand is als het erop aankomt. 'Zelfs hier is het lastig om de rente te verhogen. Op papier ben je onafhankelijk, maar zo makkelijk is dat niet.' Toch is hij niet bang voor inflatiecijfers zoals die in de jaren zeventig voorkwamen. 'Er zijn wel degelijk lessen geleerd. Een inflatie die in de dubbele cijfers loopt, zie ik niet zo snel meer gebeuren.'
Arnold Tankuş
© 2008 Het Financieele Dagblad
Gepost door Arnold Tankuş op zaterdag, februari 16, 2008 0 reacties
Labels: ECB, Federal Reserve, Inflatie, Monetair Beleid, Opkomende Markten

