'Beleidsmakers bepalen de markten'

Centrale banken gaan door met huidige beleid totdat bedrijven en consument het stokje overnemen
De centrale banken van deze wereld zijn sinds het uitbreken van de kredietcrisis bezig met een uniek economisch experiment. 'Aan de oppervlakte lijkt het of er sprake is van een normaal economisch herstel, maar als je dieper graaft, zie je dat de beleidsmakers de markten bepalen', stelt Jim Cielinski, hoofd vastrentende waarden van de Britse vermogensbeheerder Threadneedle.

Cielinski, die tot vorig jaar bij zakenbank Goldman Sachs de functie van hoofd hoogwaardige bedrijfsobligaties bekleedde was woensdag in Amsterdam voor een kennismakingsgesprek met pers en klanten. Hij verwacht dat er drie onderwerpen zijn die in 2011 de markten bepalen: hoe gaat de eurozone de schuldencrisis oplossen, hoe gaan opkomende markten om met een hoge inflatie en een oververhitting van de economie, en hoe blijven Japan en de VS wegkomen met een torenhoge staatsschuld.

'Het zijn alle drie beleidsissues. Het probleem met beleidsmakers is dat het moeilijk te voorspellen is wat zij gaan doen. Daarin schuilt een enorm risico, want de belangrijkste centrale banken van deze wereld hebben de neiging om of te veel of juist te weinig te doen.'

De Amerikaan legt uit dat de centrale banken met de huidige maatregelen - een overvloed aan liquiditeit en een lage rente - het vertrouwen willen vergroten om zo het economisch herstel proberen aan te zwengelen tot het moment dat bedrijven en consumenten het stokje weer overnemen. 'Voorlopig lijkt het erop dat dit lukt.'

Bedrijven moeten zoveel vertrouwen krijgen dat ze weer geld lenen voor investeringen en werknemers aannemen waardoor uiteindelijk ook de consument vertrouwen krijgt. Een groot deel van de liquiditeit die door de centrale banken is gecreëerd, vloeit echter niet naar de economie, maar naar de kapitaalmarkten. Cielinski: 'Fed-voorzitter Ben Bernanke heeft dit toegegeven. Hij wil met zijn beleid de aandelenmarkten hoger hebben, zodat het vertrouwen in de economie terugkeert. De aandelenmarkten geven daarom een vertekend beeld van de werkelijke economische situatie.'

De kans dat beleidsmakers fouten maken is het grootst in de eurozone, verwacht Cielinski. 'Hier ligt vooral een politiek probleem, want de oplossing is eigenlijk heel makkelijk: koop de schulden op van in problemen verkerende landen en zorg voor veel liquiditeit. De Amerikaan gelooft niet dat er zogeheten 'eurobonds' worden ingevoerd, een obligatie voor de gehele eurozone. 'Dat is hetzelfde als een cheque uitschrijven voor de komende dertig jaar. Dat gaat niet gebeuren.'

Toch verwacht Cielinski niet dat de eurozone uit elkaar valt. Mocht de schuldencrisis niet worden opgelost, dan komen Europese banken in problemen. Die (nogmaals) redden is vele malen duurder dan bijvoorbeeld het vergroten van het Europees noodfonds. 'Er is geen politicus die nogmaals banken wil redden. Dan koers je rechtstreeks op een verkiezingsnederlaag af', zegt Cielinski.

Duitsland heeft baat bij het huidige ECB-beleid dat volgens hem vooral is afgestemd op dat land en minder op de armere landen. 'Duitsland profiteert van een euro die het land goedkoop maakt, maar voor de perifere landen is de euro nog altijd te duur. De eurozone is een monetaire unie en dit betekent de facto dat geld van rijke landen naar armere landen vloeit.'

De markt heeft echter overal een trucje voor, weet de vermogensbeheerder. 'De markten maken Duitsland nu sterker, zodat ze over een paar jaar de herstructureringen van landen als Griekenland en Ierland makkelijk kunnen opvangen. De logica vereist dat er een oplossing komt. Meestal gebeurt dat dan ook.'

Arnold Tankuş
© 2011 Het Financieele Dagblad