woensdag 12 januari 2011

Rapport moet kritiek op Goldman smoren

De Amerikaanse zakenbank Goldman Sachs heeft dinsdag een rapport gepubliceerd waarin de bank zegt meer inzicht te willen geven in hoe zij haar geld verdient.

De zakenbank probeert met het 63 pagina's tellende document waarin 39 adviezen zijn opgenomen om de cijferrapportage aan te passen, de aanhoudende kritiek op de bank te smoren.
Goldman zegt dat het voor het eerst in zijn 142-jarige bestaan inzicht openheid te geven in de handels- en beleggingsresultaten.

Een van de resultaten van het rapport is dat de divisie 'trading and principal investments', goed voor 84% van de winst, wordt gesplitst. Een nieuwe divisie, 'institutional client services', zal in de toekomst de omzet en de winst voor belasting rapporteren over de handel in obligaties, valuta's en aandelen voor derden. De divisie 'investing and lending' laat zien hoe Goldman verdient met beleggingen uit eigen middelen.

Goldman beperkt daarnaast de macht van de handelsdesk, de laatste jaren gezien als een van de belangrijkste krachten binnen het bedrijf. Handelaren van deze desk worden ervan beschuldigd de meest giftige beleggingen te hebben gecreëerd, zoals de collateralized debt obligation Abacus 2007-AC1, een verpakte hypotheekobligatie. Deze belegging was voor beurswaakhond SEC aanleiding Goldman te beschuldigen van fraude. In juli schikte de bank de zaak voor $ 550 mln.

Goldman informeerde beleggers in de zaak-Abacus niet dat het een hedgefonds toestemming had gegeven tegen de belegging te speculeren. De bank gaf later toe 'een fout' te hebben gemaakt. Na de schikking begon de bank met het opstellen van het rapport met nieuwe richtlijnen.

In het rapport heeft Goldman nu een procedure opgenomen dat de bank geen misbruik van zijn klanten maakt, ook niet als dat per ongeluk mocht gebeuren.

Sinds het uitbarsten van de kredietcrisis zijn in de Amerikaanse media herhaaldelijk vragen gerezen over Goldman's financiële macht en motieven. De bank kwam in tegenstelling tot concurrenten ongeschonden door de kredietcrisis en maakte zelfs winst door op een daling van Amerikaanse hypotheekobligaties te speculeren.
Een deel van de Goldman-bestuurders zag meer transparantie niet zitten omdat concurrenten als J.P. Morgan daar baat bij zouden hebben. Zij waren echter verrast door de resultaten van een klantenonderzoek waaruit bleek dat een overgroot deel boos is op de bank en aangaf Goldman Sachs niet langer te vertrouwen.

Naast een nieuwe wijze om de cijfers te rapporteren gaat het in de toekomst ook een versimpelde balans rapporteren. Ook wil Goldman Sachs meer details gaan verstrekken over operationele en kredietrisico's.
Critici menen dat de nieuwe wijze van rapporteren nog altijd niet voldoende inzicht geeft. Volgens corporate-governance-experts zou Lloyd Blankfein, de topman van Goldman, moeten opstappen of op zijn minst zijn taken als bestuursvoorzitter moeten neerleggen. Maar over de toekomst van Blankfein wordt in het rapport niets gezegd. Goldman zelf zegt dat beleggers en klanten nog altijd achter Blankfein staan.

Blankfein kreeg een storm van kritiek over zich heen nadat hij in een interview gezegd had dat hij bij Goldman Sachs was om 'Gods werk' te doen. Bestuurders van Goldman denken nu dat de nieuwe richtlijnen het imago van de bank bij zowel klanten als het Amerikaanse publiek zullen verbeteren.

Arnold Tankuş
© 2011 Het Financieele Dagblad

donderdag 11 november 2010

Lagere kredietstatus voor VS

Chinese kredietbureau Dagong voorziet langdurige recessie en solvabiliteitsprobleem

Amsterdam
De Chinese kredietbeoordelaar Dagong Global Credit Rating heeft hard uitgehaald naar het monetaire beleid van de Federal Reserve. Vanwege 'de verslechterde capaciteit en intentie om de schulden af te lossen' is de kredietstatus van de VS verlaagd van AA naar A+.

Het rapport van Dagong komt overeen met aanhoudende kritiek van China op de Amerikaanse centrale bank. Die besloot vorige week de geldpers aan te zetten door met nieuw geld voor $ 600 mrd aan staatsobligaties op te kopen. Terwijl de VS China beschuldigen van het kunstmatig laag houden van de yuan om de eigen exportpositie te bevoordelen, stelt China dat de VS juist de dollar kunstmatig depreciëren door een tweede ronde van kwantitatieve verruiming. Volgens Dagong stevenen de VS met dit beleid af op 'een langdurige recessie waarbij het steeds moeilijker zal worden om zijn financiële verplichtingen na te komen'.

Het Chinese bureau stelt dat de VS niet uit de problemen komen door een waardedaling van de dollar en voorbijgaan aan de belangen van crediteuren waaronder China. Dit wekt de indruk dat de VS niet de intentie hebben om de schulden te willen afbetalen, stelt een van de grootste kredietbeoordelaar van China.

Dagong, een privaat bedrijf dat nauwe banden heeft met de Chinese overheid, heeft als bedrijfsmotto 'waardeer niets meer dan de waarheid, krediet en onpartijdigheid'. Het bureau genoot nauwelijks bekendheid totdat het afgelopen juli een rapport publiceerde waarin het de kredietwaardigheid van vijftig landen onder de loep nam. Daarbij kwam de kredietstatus van China hoger uit dan die van de VS, Japan, het Verenigd Koninkrijk en andere gevestigde economieën. Nederland heeft bij Dagong een kredietstatus van AA+.

De resultaten verschilden daarmee flink van gevestigde beoordelaars als Standard & Poor's (S & P's) en Moody's die voor de VS de allerhoogste kredietstatus hanteren van AAA. Dagong zegt in zijn analyses te kijken naar het vermogen om welvaart te creëren en vervolgens naar de buffers. Verslechteren deze condities dan gaat de kredietwaardigheid omlaag.

Dagong probeerde eerder dit jaar toegang te krijgen tot de Amerikaanse markt om als concurrent van S &P's, Fitch en Moody's te fungeren, maar de Amerikaanse beurswaakhond SEC stak hier in september een stokje voor omdat het ratingbureau niet zou voldoen aan Amerikaanse federale beursreglementen. Dagong reageerde verbolgen en noemde de beslissing van de SEC 'discriminerend'. Het bureau wil toegang tot deze markt om naar eigen zeggen China's belangen als grootste crediteur te beschermen. China heeft nu voor circa $ 850 mrd aan Amerikaanse staatsobligaties in handen.

In de VS werd de verlaging door sommige media gezien als een 'economische bom'. The Wall Street Journal noemt Dagong 'een obscuur bureau' en het rapport 'bombastisch van toon'. Marktparticipanten zouden zich weinig aantrekken van het rapport. Tegelijkertijd zegt de krant dat de grote kredietbeoordelaars tijdens de kredietcrisis dusdanig slecht hebben gepresteerd dat er een moment kan komen dat beleggers wel rekening gaan houden met andere opinies zoals die van Dagong.

Arnold Tankuş
© 2010 Het Financieele Dagblad

woensdag 10 november 2010

Inflatie komt als boemerang terug

Westen krijgt zelfgecreëerde inflatie in opkomende markten vanzelf weer terug op

Amsterdam
Westerse economieën gaan inflatie importeren. Stijgende lonen en prijzen in opkomende markten, gecombineerd met oplopende grondstofprijzen en het huidige monetaire beleid in het Westen, zijn daarvoor de belangrijkste factoren, stellen enkele analisten.

'Ik denk dat inflatie in aantocht is. We zien het nog niet in onze eigen inflatiecijfers, maar het komt eraan omdat de productiekosten in de opkomende markten snel stijgen', aldus Philippa Malmgren, president of Principalis Asset Management, eerder deze week tegenover de Amerikaanse zakenzender CNBC. De oplopende productiekosten zullen voor een deel worden verwerkt in de prijzen. De consument hier zal daardoor meer moeten betalen en minder geld te besteden hebben.

Vooralsnog is er in de ontwikkelde economieën nog geen sprake van een hoge inflatie. In de eurozone kwam het inflatiecijfer dit jaar op jaarbasis nog niet boven de 1,8% uit. De Europese Centrale Bank heeft zich ten doel gesteld de inflatie rond of onder de 2% te houden en lijkt dus momenteel geen problemen te hebben. In de VS kwam de inflatie in september uit op 1,1%.

Hoe anders zijn de inflatiecijfers in landen als India en China. In India bedraagt de inflatie al twee jaar ruim 10%. In China kwam de inflatie in september op jaarbasis uit op 3,6%, het hoogste niveau in bijna twee jaar. De oplopende prijzen zijn deels toe te schrijven aan stijgende voedselprijzen, waardoor werknemers hogere looneisen stellen. Eerder dit jaar kregen arbeiders in Bangladesh een loonsverhoging van 80% nadat werknemers massaal de straat op waren gegaan. Ook in China zijn de lonen in sommige sectoren na stakingen met soms wel 40% gestegen.

De verwachting is dat de voedselprijzen blijven stijgen. Zo liep de prijs van mais dinsdag op naar de hoogste stand in meer dan twee jaar tijd. Hetzelfde beeld is te zien bij de prijs van koffiebonen. De suikerprijs kwam dinsdag uit op het hoogste niveau sinds 1989 op zorgen dat India de export van suiker zal inperken en een groter deel zal aanwenden voor de binnenlandse markt.

Een andere factor die de prijzen in opkomende markten opstuwt, is het beleid van de Amerikaanse Federal Reserve. Het Amerikaanse stelsel van centrale banken, de Fed, besloot vorige week de geldpers opnieuw aan te zetten door met nieuw geld voor $ 600 mrd aan staatsobligaties op te kopen.

Het probleem is echter dat dit geld niet in de VS blijft, stelt Hans Redeker, hoofd valuta bij BNP Paribas. 'De Fed creëert nieuwe dollars, maar die willen niet in de VS blijven. In plaats daarvan stroomt het geld naar bijvoorbeeld de vastgoedmarkt in Hongkong. De Fed creëert liquiditeit op de verkeerde plekken.' Deze overvloed aan dollars kan een negatieve impact op de economieën van opkomende markten hebben, omdat het voor inflatiedruk zorgt, aldus Redeker.

Deze geldstroom die momenteel naar de opkomende markten trekt, kan als een boemerang werken, denkt ook Philip Poole van HSBC Global Asset Management. 'Het risico is dat je inflatie eerst exporteert en vervolgens importeert.' Daarnaast zal de oplopende inflatie de centrale banken van de opkomende landen ertoe brengen de rente te verhogen.

De crux is dat een hogere rente tot een extra golf aan geld zal leiden, omdat het rendement op valuta's uit opkomende markten nog hoger wordt en daardoor carrytrades worden uitgelokt. De zeepbellen worden daardoor niet in gevestigde economieën maar daarbuiten opgeblazen. Neem de Indiase beurs, de Sensex. Sinds het dieptepunt in maart 2009 is de waarde verdubbeld.

Arnold Tankuş
© 2010 Het Financieele Dagblad

woensdag 3 november 2010

Silver Spike

De zilverprijs is aan een opmars bezig. Het edelmetaal kostte in augustus nog 12.84€ per troy ounce (31,1 gram) en is sindsdien met meer dan een derde opgelopen. Deze week brak zilver voor het eerst sinds 1980 de barrière van 17.84€ Volgens sommige marktvorsers is deze stijging slechts het begin.

Kenners wijzen onder meer op de ratio tussen goud en zilver. In de periode van 1808 tot 2008 bedroeg deze verhouding 1 tot 33. Dit wil zeggen dat voor iedere troy ounce goud er circa 33 troy ounce aan zilver kan worden aangekocht. De huidige correlatie bedraagt geen 33, maar ruim 60. Door een gebrek aan vertrouwen in de economie is de goudprijs de afgelopen jaren hard gestegen, terwijl zilver nauwelijks in beweging kwam. Om de ratio weer te laten zakken naar 33 dient of de goudprijs hard te zakken of zilver moet zeer sterk gaan stijgen.

Een andere factor van de prijsstijging is dat de fysieke voorraad zilver al jaren dalende is. Volgens cijfers van onderzoeksbureau CPM is de voorraad afgenomen van 2,2 mln ounce in 1990 naar minder dan 1 mln ounce nu. In tegenstelling tot goud kent zilver vele industriële toepassingen en wordt het verwerkt in mobiele telefoons, tv- en computerschermen.

Omdat nu gedolven zilver in zijn geheel wordt verbruikt loopt de voorraad niet op. Uit de World Silver Survey 2010 van The Silver Institute blijkt dat in 2009 889 mln ounce werd gewonnen, de vraag was echter even groot. Voor dit jaar wordt slechts een geringe stijging van de productie verwacht.

Los van vraag en aanbod, hangt er een ander heet hangijzer boven de zilvermarkt. De Amerikaanse Commodities Futures Trading Commission (CFTC), die de handel in termijncontracten van grondstoffen bewaakt, is begonnen met een onderzoek naar manipulatie van de zilverprijs door JPMorgan Chase en HSBC.

De twee banken zouden valse orders hebben ingelegd om zo de prijsstelling van het edelmetaal te beïnvloeden. Daarnaast zouden zij grootschalige 'naked short-posities' hebben ingenomen - zilver verkopen zonder het feitelijk te bezitten - en daarmee de zilverprijs bewust laag hebben gehouden.

Sinds de CFTC het onderzoek heeft aangekondigd is de zilverprijs met 8% gestegen. Volgens geruchten in de markt zou JPMorgan Chase zijn shortposities aan het sluiten zijn. Dit heeft een opdrijvend effect.

Of de banken echt schuldig zijn aan manipulatie moet nog blijken. Maar mocht de CFTC concluderen dat de zilverprijs kunstmatig laag is gehouden, dan is een run op zilver niet ondenkbaar. Als partijen daardoor worden gedwongen om naked-shortposities terug te draaien, is een 'silver spike' een zeer realistische mogelijkheid.

woensdag 27 oktober 2010

Tapijtweverij krijgt dankzij hippe vloerkleden Zweeds Ikea als klant

Lichtenvoorde
Spoelen met wol en katoen, weefgetouwen en spinnewielen. Het weven van tapijten doet denken aan donkere fabriekshallen en oude industrie uit andere tijden. Maar niet bij Brink & Campman. De fabriek kenmerkt zich door een fabriekshal met ramen in het plafond en een hypermoderne showroom.

Sjako-Jan Zwarthoff werd in 2001 directeur en eigenaar van de 113 jaar oude tapijtfabriek en bouwde het familiebedrijf om tot een specialist in trendy, hippe vloerkleden en karpetten. 'Ik zag een gat in de markt.' Na negen jaar volgt de beloning: Ikea wordt vaste klant.

Toeleverancier van de Zweedse meubelgigant worden heeft de nodige voeten in aarde. Volgens Zwarthoff kan deze procedure soms wel twee tot drie jaar duren. Nu moet dit in een halfjaar gebeuren en daarom is de 46-jarige Zwollenaar is al enkele maanden druk bezig met de voorbereidingen.

Van Ikea ontving Zwarthoff een lange lijst met in kleine letters allerlei voorschriften waaraan de vloerkleden moeten voldoen, zoals de dikte of lengte van de wol of welke grondstoffen er gebruikt moeten zijn. 'De selectie is nog strenger dan de ISO-keur. Ze zijn zo ongelofelijk precies.' Zodra Brink & Campman aan alle voorwaarden van de Zweden voldoet, gaat de weverij circa 16.000 meter tapijt per maand leveren aan Ikea.

Het bedrijf uit de Achterhoek wist al eerder bekende merken aan zich te binden. Zo levert Brink & Campman de tapijtcollectie voor modeketens als Mexx en Hugo Boss. Speciaal voor de Britse markt is het 'private label' Longbarn ontwikkeld. Het merk is inmiddels goed voor een omzet van euro 1 mln op een totale jaaromzet van euro 12,5 mln. Een overgroot deel, zo'n 80%, is bestemd voor de export naar circa vijftig landen. Het bedrijf werkt daarnaast ook op projectbasis en bekleedde de vloeren van het Catshuis, Paleis Het Loo en de Utrechtse Inktpot.

Zwarthoff, geboren en getogen in Zwolle, heeft geen connecties met de oude eigenaren en werd min of meer per toeval eigenaar van het bedrijf. Nadat hij na zijn opleiding technische bedrijfskunde in Rijswijk als verkoopdirecteur had gewerkt voor onder meer gordijnenproducent Vriesco, werd hij in 2000 door een headhuntersbureau benaderd om Brink & Campman te reorganiseren. 'Een jaar later werd mij gevraagd of ik de hele zaak wilde kopen. Dat heb ik gedaan, met alles erop en eraan, inclusief een flink stuk grond.'

Na vier jaar dacht Zwarthoff zijn bedrijf op de rails te hebben totdat het noodlot in november 2005 toesloeg. Een dik pak sneeuw bleef op de daken van de fabriek liggen, die vervolgens onder de druk bezweken. 'Ik stond er met tranen in mijn ogen naar te kijken. De schade was enorm en liep in de miljoenen. Omdat dit in Nederland nooit gebeurt, was ik niet verzekerd voor een dergelijke schade. Gelukkig heb ik met de tussenpersoon van de verzekeraar een deal kunnen sluiten en hebben mijn buren me toen goed geholpen door het dak te stutten. Mijn personeel heeft bij min tien graden gewoon doorgewerkt.'

Het duurde ruim een jaar voordat het bedrijf de klap te boven kwam. Twee jaar later voelde de tapijtfabriek de effecten van de neergang in zijn sector en vervolgens die van de kredietcrisis. Zwarthoff moest daardoor gebruikmaken van de regeling voor de deeltijd-WW. 'Ik ben daar minister Donner nog steeds dankbaar voor. Ik heb mijn goed geschoolde personeel daardoor kunnen behouden.'

Volgens Zwarthoff zit de economie nog steeds in een dip, maar hij merkt dat de zaken langzaam weer aantrekken en hij werft weer personeel. De nood werd zo hoog dat hij onlangs een advertentie met de tekst 'huisvrouwen gezocht' in de krant zette. Hij kreeg daar veel reacties op die varieerden van 'wat leuk' tot 'dat kun je toch niet maken'. Inmiddels heeft hij tot volle tevredenheid vier herintredende vrouwen in dienst die gemotiveerd waren om het ambacht te leren.

Het ontwerpen van de tapijten en vloerkleden gebeurt deels in Lichtenvoorde. Daarnaast huurt de weverij ook grafisch ontwerpers in om de producten van een trendy karakter te voorzien. Zo werkt Brink & Campman al enkele jaren samen met Gebroeders Sylvestri uit Amsterdam. Ook de eigentijdse catalogussen van Brink & Campman spelen zo veel mogelijk in op consumententrends. Het bedrijf heeft op dat punt het tij weer mee, weet Zwarthoff: 'Vintage en natuurlijke producten zoals wol zijn weer helemaal terug. Daar profiteren we duidelijk van.'

Lang niet alles wordt in Lichtenvoorde geproduceerd. Zo komen handgeknoopte tapijten uit Nepal. Zwarthoff schat dat er zo'n 700 wevers voor hem in dienst zijn. 'Ik zou het inmiddels ook ergens anders kunnen laten maken. Het zal mijn calvinistische inslag zijn, maar ik kan die mensen in een land met zo veel problemen niet zomaar de rug toekeren.'

Een ander deel van de productie wordt uitbesteed aan India, voornamelijk wol, en China voor producten van acrylvezel. Het 'outsourcen' naar opkomende landen wordt echter steeds minder interessant, zegt Zwarthoff, die met grote regelmaat naar de landen afreist. Zo zijn de lonen in India en China de afgelopen vier jaar zo snel gestegen dat het interessant wordt om weer in Nederland te produceren. 'De kosten zijn hier dan wel hoger, maar de lijnen korter en soms is werken met een land als China hoogst frustrerend.' Als voorbeeld wijst hij op het Chinese nieuwjaar. Een ramp, volgens Zwarthoff. 'Na het feest komt een overgroot deel van het personeel gewoon niet meer terug. Ook in een land als India wil niet iedereen nog langer in een fabriek werken.'

De productie voor Ikea vindt wel in Lichtenvoorde plaats. Zwarthoff loopt de lijst met eisen nog eens door en schudt met zijn hoofd. 'Ik kan niet geloven dat het mogelijk is dat in een bouwpakket van Ikea wel eens schroefje ontbreekt.'

Rijke geschiedenis Van handweverij tot tapijtfabriek

De tapijtfabriek Brink & Campman stamt uit een tijd dat de sector aan zijn Nederlandse bloeiperiode begon. Het bedrijf werd in 1897 in Laren opgericht door Johannes Campman en zijn zwager Cornelis van den Brink.

De geschiedenis van het bedrijf gaat verder terug dan de oprichtingsdatum. Cornelis van den Brink, de eerste directeur van de weverij, beschrijft dat hij een nazaat is van Claas Janszoon van den Brink, geboren in 1721. Hij was de eerste uit de familie die stopte met zijn boerenbedrijf en 'een weverij met handweefgetouwen' begon.

Het Gooi, met name de dorpen Hilversum, Naarden en Laren, stond in het midden van de 18de eeuw bekend als een gebied waar veel tapijtweverijen waren gevestigd. Aan het einde van de 19de eeuw werden de kleine weverijen langzaam vervangen door bescheiden fabrieken waar grove wollen doeken en dekens werden geweven, maar ook karpetten van koehaar. In de vorige eeuw verschoof de aandacht naar hoogpolige tapijten als 'smyrna' en 'kasjmier'.

Door een gebrek aan productieruimte opende de weverij in de jaren zestig een extra fabriek in Lichtenvoorde, nu de enige locatie van het bedrijf. In 1993 besloten familie en aandeelhouders de fabrieken te verkopen aan Vescom uit Deurne. Dit bedrijf deed de weverij in 2001 over aan de huidige directeur en eigenaar Sjouke-jan Zwarthoff.

Arnold Tankuş
© 2010 Het Financieele Dagblad

maandag 18 oktober 2010

Online platform slaat brug tussen mkb en investeerders

Kapitaalplaza.nl wil niet-genoteerde mkb-bedrijven toegankelijk maken voor investeerders. Mede-oprichter Quirijn Haak (38), bedrijfseconoom financieringsvraagstukken, heeft grote ambities.


Hoe werkt Kapitaalplaza?

'Kapitaalplaza kan het beste worden omschreven als een LinkedIn dat is gecombineerd met een financieringsplatform. Een voorbeeld: een bedrijf heeft een grote order ontvangen en heeft euro 250.000 nodig om die te kunnen uitvoeren. Beleggers kunnen dit dan financieren. We hanteren voor beleggers een ondergrens van euro 50.000 omdat we we naast bemiddelden particulieren ook institutionele beleggers aantrekken.'

Een bedrijf kan toch naar de bank?

'Twee derde van de Nederlandse mkb-bedrijven zegt de komende jaren te gaan groeien. De banken kunnen dit niet allemaal faciliteren. Ook weten bedrijven sinds de kredietcrisis dat ze naar verschillende financieringsmogelijkheden moeten kijken. Daarnaast laten beleggers flinke rendementen liggen door niet in de eigen economie te beleggen.'

Wat zijn de ambities?

'We willen binnen een tot twee jaar zo'n euro 100 mln tot euro 200 mln aan financieringen hebben uitstaan. Het is de bedoeling te groeien naar euro 1 mrd à euro 2 mrd, maar dat is afhankelijk van de snelheid waarmee institutionele beleggers als pensioenfondsen ons opnemen als onderdeel van de portefeuille. Mede door partners als accountants en adviseurs, steun van Economische Zaken, mkb-organisaties, kunnen we nu starten en geld gaan verdienen.'

Arnold Tankuş
© 2010 Het Financieele Dagblad