vrijdag 23 oktober 2009

Angst voor Chinese renteverhoging

Scherpste daling van Aziatische beurzen in vier weken ondanks versnelling economische groei

Amsterdam
De Aziatische aandelenbeurzen kenden donderdag de scherpste daling in vier weken. Beleggers zijn bezorgd dat de Chinese centrale bank de rente gaat verhogen om een oververhitting van de economie te voorkomen.

De Chinese hoofdgraadmeter, de Shanghai Composite Index leverde donderdag 0,8% in. De MSCI Emerging Markets Index, een graadmeter waarin de belangrijkste opkomende markten zijn vertegenwoordigd, zakte met 1,1%. Het was de sterkste daling sinds 24 september. Naast de angst voor een Chinese renteverhoging, speelde ook een dalende olieprijs de beurzen parten.

Gisteren maakte de Chinese overheid bekend dat de economie in het derde kwartaal op jaarbasis met 8,9% is gegroeid. Analisten gepolst door persbureau Bloomberg rekenden gemiddeld op een groei van 9%. Ook andere cijfers wijzen op een versnelling van de economische groei. Zo stegen de detailhandelsverkopen in september met 15,5%. De investeringen in stedelijk vastgoed namen in de eerste negen maanden van dit jaar op jaarbasis met 33,3% toe.

Over de eerste negen maanden van dit jaar groeide de economie met 7,7%. De groei van de economie is bijna in het geheel toe te schrijven aan binnenlandse bestedingen. De export, de afgelopen decennia de belangrijkste peiler van de economische groei, droeg slechts voor 3,6% bij. De Chinese export daalt al elf maanden op rij. Voor geheel 2008 verwacht China het doel van 8% te gaan halen, aldus vicepremier Li Keqiang gisteren in een toelichting.

Eerder deze week zei Qin Xiao, de bestuursvoorzitter van de China Merchants Bank, dat de centrale bank haast moet maken met het verhogen van de rente om zo een bubbel op de aandelen- en huizenmarkt te voorkomen. Vertegenwoordigers van de Chinese regering wezen er de afgelopen week op dat de Volksbank van China zich meer met het monetaire beleid meer moet richten op het in de hand houden van de inflatie. Met name de uitlatingen van de regering wijzen erop dat de rente in China zal worden verhoogd.

Volgens een woordvoerder van het Chinese bureau voor de statistiek stijgt de inflatieverwachting omdat de prijzen van maand op maand stijgen. De woordvoerder zei dat de overheid 'scherp op de inflatieontwikkeling let'.

Chris Turner, hoofd valuta van ING Wholesale Banking in Londen, verwacht na deze uitspraken dat de eerste rentestap in het eerste kwartaal van 2010 wordt genomen. De basisrente in China staat na vijf renteverlagingen op rij momenteel op 5,31%.

Ook Mark Williams, econoom bij Capital Economics in Londen verwacht dat de rente op korte termijn wordt opgeschroefd. 'De veranderde retoriek wekt de suggestie dat een renteverhoging eraan staat te komen.' Net als Turner denkt Williams aan een renteverhoging in het eerste kwartaal van het volgende jaar.

Naast de renteverlagingen verlaagde de centrale bank tevens de vereiste reserveratio's voor commerciële banken. Deze banken overspoelden de markt vervolgens met leningen. Dit jaar hebben de banken voor een recordbedrag van $ 1276 mrd aan nieuwe leningen uitgegeven. Het grootste deel hiervan dit bedrag werd in de eerste zes maanden van het jaar uitgeleend: $ 1100 mrd. De reserveratio's werden voor het laatst in september verlaagd. Economen verwachten dat het een kwestie van tijd is voordat de ratio-eisen voor de banken weer worden aangescherpt.

De Chinese overheid maakte woensdag bekend dat het ondanks de sterke groei de binnenlandse economie de komende tijd blijft stimuleren. Onder druk van de kredietcrisis en een afnemende export, kwam de overheid met een stimuleringspakket van $ 586 mrd die de binnenlandse economie moet versterken. Die investeringen maken nu 40% van het Chinese bbp uit, ongeveer evenveel als de inbreng van de export.

De Asian Development Bank (ADB) heeft al eerder gewaarschuwd voor het langdurig stimuleren van de economie. Volgens de ADB vloeit hierdoor teveel geld naar de aandelenbeurzen en vastgoedmarkt. Dit ondermijnt de kwaliteit van bankkapitaal en stuwt de inflatie. Dat de Chinese beurs dit jaar met 68% is gestegen en de vastgoedprijzen de eerste negen maanden van dit jaar met 73% zijn opgelopen, duiden al op de eerste tekenen van een bubbel.

Alistair Chan, econoom bij Moody's Economy.com, verwacht niet dat de Chinezen zich hier iets van aantrekken. 'China's herstel is gebaseerd op bankleningen en investeringen in de infrastructuur en niet langer op de export. Die blijft zwak. Dat is voor mij een teken dat de Chinese overheid de economie zal blijven stimuleren.'

Arnold Tankuş
© 2009 Het Financieele Dagblad

donderdag 22 oktober 2009

Sambataks

De Braziliaanse Bovespa kende dinsdag een onrustige handelsdag. Terwijl de aandelenmarkten in de rest van de wereld geen schokkende bewegingen lieten zien, eindigden alle 65 fondsen in de Braziliaanse hoofdgraadmeter die dag in het rood. Door de dag heen stond de index op een verlies van bijna 5%, uiteindelijk bleef de schade beperkt tot een min van 2,9%.

De reden voor de verkoopgolf was een aankondiging van het Braziliaanse ministerie van financiën van een dag eerder. Buitenlandse beleggers moeten voortaan 2% belasting betalen over de aankoop van Braziliaanse effecten. De grootste schok was wellicht dat de nieuwe belasting met onmiddellijke ingang van kracht werd.

De invoering van deze zogeheten Imposto sobre Operações Financeiras, kortweg IOF-taks genoemd, kwam voor menig belegger als een verrassing. Ofschoon de Braziliaanse minister van financiën, Guido Mantega, al meerdere malen had aangegeven 'speculatieve investeringen' terug te willen dringen, was een heffing van 2% meer dan waar de markt op had gerekend. Met als gevolg dat de koersen wegzakten. De grootste klap kreeg beursbedrijf BM&F Bovespa te verwerken. Uit angst dat de maatregel de handel aantast, leverde het aandeel 8,4% in.

De koersdalingen van dinsdag zullen echter nauwelijks tot chagrijnige gezichten hebben geleid, want de Bovespa kan wel een tikje hebben. Tot voor de invoering van de nieuwe belastingmaatregel, is de Braziliaanse index dit jaar met zo'n 80% opgelopen.

Niet alleen de aandelenmarkten zijn hard opgelopen. Ook de Braziliaanse real heeft een flinke rit achter de rug. De munt is dit jaar met circa 35% gestegen tegenover de Amerikaanse dollar. Voor de invoering van de belastingmaatregel, had de real zeven weken van stijging achter de rug dankzij een opwaardering van de Braziliaanse kredietstatus door kredietbeoordelaar Moody's Investors Service.

Een sterke stijging van de real tast de exportpositie van het land aan. Mede daarom zou president Lula da Silva volgens de Braziliaanse media akkoord zijn gegaan met de belastingmaatregel om zo de appreciatie van de real af te zwakken.

Het waren met name buitenlandse beleggers die dinsdag snel hun geld uit het Zuid-Amerikaanse land weghaalden. Volgens Alfred Coutino van onderzoeksbureau Moody's Economy.com reageren beleggers altijd overdreven zodra de barrières voor buitenlandse investeerders worden verhoogd. Geen ramp, voegt Coutino eraan toe, want beleggers zijn nogal kort van memorie en zijn een dergelijke maatregel zo weer vergeten. De koersval van dinsdag lijkt eerder op een correctie, dan een algehele ommekeer van het sentiment.

Arnold Tankuş
© 2009 Het Financieele Dagblad

zaterdag 3 oktober 2009

Beleggen: houd het zo simpel mogelijk

Indexbeleggen kost minder en levert meer op. In zijn nieuwe boek bespreekt Jacques Wintermans, directeur van Meesman Index Investment, meer voordelen.

'Het voorspellen van de beurskoersen is een illusie. Toen ik dat eenmaal doorhad, vielen de schellen van mijn ogen', begint Jacques Wintermans zijn betoog. De 61-jarige Wintermans schreef het boek De schitterende eenvoud van indexbeleggen, waarin hij het onderwerp begrijpelijk en toepasbaar wilde maken. 'Toen ik begon met schrijven, had ik als doel beleggen te ontdoen van alle mystiek.'

Want als experts over beleggen praten, denken de meeste mensen al vlug dat je zoiets zelf niet kunt en zij het allemaal wel weten, zegt Wintermans. 'Maar diep in hun hart weten deze experts best dat beleggen veel eenvoudiger is dan ze willen toegeven.' Wintermans adviseerde als consultant van Boer & Croon Strategy and Management Group banken, pensioenfondsen en verzekeraars. Vijf jaar geleden kwam hij via Hendrik Meesman van Meesman Index Investments voor het eerst in aanraking met indexbeleggen. 'Ik vond het een fascinerend fenomeen. Vervolgens heb ik veel Amerikaanse literatuur tot me genomen en was verbaasd over de eenvoud ervan. Met name het boek Common Sense on Mutual Funds van John Bogle maakte diepe indruk op me. Ik kwam erachter dat je bij deze vorm van beleggen geen adviseurs nodig hebt en de mooiste bonus is nog wel dat het doorgaans meer oplevert dan traditioneel beleggen.'

Bovendien geeft indexbeleggen rust. 'Als belegger moet je goed naar je risicoverhouding kijken. Kun je niet tegen de wetenschap dat je vermogen met 50% kan dalen, zoals vorig jaar met aandelen gebeurde, dan moet je goed kijken naar de verhouding tussen aandelen en obligaties in je portefeuille. Maar let op, als je in obligaties belegt om het risico te dempen, neem dan ook obligaties met zo min mogelijk risico. Het meest geschikt zijn kortlopende staatsobligaties. De kredietcrisis heeft laten zien dat veel andere soorten obligaties niet overeind blijven als het echt stormt op de beurs . Kun je wel tegen een tijdelijk verlies van 25%, dan is een portefeuille van 50% aandelen en 50% aan kortlopende staatsobligaties een prima verhouding.' Wintermans heeft een voorkeur voor kortlopend schatkistpapier, omdat dit tijdens de crisis samen met goud en spaargeld overeind bleef. 'Je moet de portefeuille zo modelleren dat als er weer een crisis komt, je een daling kunt opvangen waarvan je niet schrikt en niet wakker ligt. Het vaststellen van de beleggingsmix is de meest cruciale beslissing bij beleggen.'

Buy and hold

Het basisidee van indexbeleggen is dat beleggers hogere rendementen halen als zij investeren in een beleggingsfonds dat lage kosten heeft en dat het liefst zo min mogelijk aan- en verkooptransacties doet. Deze strategie, in jargon beter bekend als 'buy and hold', wordt ook aangehangen door superbelegger Warren Buffett. Door weinig of niet te handelen gaan de kosten fors omlaag. Wintermans: 'Er zijn talloze onderzoeken die aantonen dat actieve beleggers het slechter doen dan passieve beleggers. Met actief beleggen heb je een kans van 20% dat je de index verslaat. Met indexbeleggen laat je die kleine kans van 20% op overrendement liggen. Daar staat tegenover dat je een kans van 80% op onderrendement uitsluit.' Wintermans beseft dat sommige beleggers op deze manier de mogelijke 'grote klapper' aan zich voorbij zien gaan. 'Inderdaad is er geen kans van een uitschieter naar boven, maar naar beneden toe ook niet. Actief beleggen heeft een enorme aantrekkingskracht, maar indexbeleggen is aantrekkelijker.' In het boek verwijst Wintermans naar de uitkomsten van een aantal studies. Daaruit blijkt onder meer dat beleggers die in negentien aandelenmarkten sinds 1973 een 'buy and hold-strategie' hanteerden, per jaar 1,5% meer rendement behaalden. 'Stilzitten als iedereen om je heen opspringt is dus goud waard.'

Kosten beleggingsfondsen

Wintermans ergert zich in hoge mate aan Nederlandse beleggingsfondsen en de kosten die beleggers moeten betalen. 'Het is vlees noch vis en daarom blijven ze vaak achter bij de markt', stelt hij. 'De belegger die de afgelopen jaren zijn geld bijvoorbeeld in een fonds van Robeco had gestopt, was beter af geweest als hij de index had gevolgd.' Indexbeleggen is volgens Wintermans onbekend bij het grote publiek, omdat banken en vermogensbeheerders er een rookgordijn omheen leggen. Wintermans: 'Banken kunnen aan indexbeleggen weinig verdienen, dus daarom hangen ze het niet aan de grote klok.' Ook meent hij dat er een gebrek is aan onafhankelijk advies. 'Iedere bank verkoopt en prijst zijn eigen fondsen aan. Dan krijg je: wij van wc-eend, adviseren wc-eend.'

Bovendien zijn de banken niet helder genoeg over de kosten. 'Fondsen vermelden wel de beheerkosten en zijn verplicht om de Total Expense Ratio te publiceren maar eigenlijk is dit de Partial Expense Ratio, omdat de transactiekosten die het fonds zelf maakt, er niet in zitten. Maar dat is vaak onbekend bij de klant.' Deze verborgen kosten gaan ten koste van het rendement, zeker als het om de lange termijn gaat, zegt Wintermans. 'Iemand die 25 jaar belegt in een indexfonds heeft een 40% hogere opbrengst dan iemand die belegt in een fonds dat actief wordt beheerd. Dat komt alleen door de beheer- en verborgen kosten.'

Om zijn stelling kracht bij te zetten geeft Wintermans een fictief rekenvoorbeeld. 'Een belegger die van zijn 25ste tot en met zijn 65ste iedere maand euro 300 in een indexbeleggingsfonds stopt, heeft na 40 jaar een opbrengst van euro 800.000. Ik spreek liever in termen van koopkracht. Dat is na 40 jaar euro 0,5 mln, terwijl na 40 jaar beleggen in een actief fonds dit een koopkracht oplevert van euro 350.000. Dat zijn enorme verschillen.' In het boek staat ook een overzicht van Europese beleggingsfondsen en de prestaties van deze fondsen tegenover de MSCI Europe herbeleggingsindex. Van 1999 tot en met 2007 wist 18% van de fondsen beter te presteren dan de index. Bij Europese beleggingsfondsen die in staatsobligaties beleggen, is het resultaat nog slechter. Slechts 3% van alle fondsen deed het beter dan de benchmark.

Casino

Indexbeleggen is volgens Wintermans vooral geschikt voor beleggers die niet van actief beleggen houden en er weinig tijd aan willen besteden. 'Als je actief handelen leuk vindt en beleggen je hobby is, dan is indexbeleggen geen geschikte strategie. De beurs is het grootste casino ter wereld en sommige mensen houden nu eenmaal van casino's. Als je naar het casino gaat, heb je een leuke avond gehad, maar ga je over het algemeen wel met minder geld naar huis.' Volgens Wintermans zijn er veel meer beleggers die niet van beleggen houden, maar bij de huidige lage rentestanden wat anders willen dan sparen. 'Ook deze mensen hebben gezien dat de beurzen zijn opgeveerd en willen daarvan profiteren.'

Ofschoon indexbeleggen eenvoudig is, wil dit nog niet zeggen dat het ook makkelijk is. IJzeren discipline is een vereiste, want wie zich laat leiden door de waan van de dag, incasseert verliezen. Particuliere beleggers presteren over het algemeen slechter dan beleggingsfondsen doordat zij vaak vlak voor het hoogste punt van de beurzen instappen en omgekeerd juist voor een herstel uit de markt stappen.

Wintermans schrijft dit gedrag toe aan media en financiële instellingen, die vaak een beroep doen op emotie. Met name in tijden van beursmalaises en euforische markten stimuleert die de hebzucht en angst en deze zit diepgeworteld in de mens. In zijn boek verwijst Wintermans daarom naar een uitspraak van Paul Samuelson, Nobelprijswinnaar economie in 1970: 'Beleggen moet saai zijn, alsof je verf ziet drogen of gras ziet groeien. Als je opwinding wil, pak $ 800 en ga naar Las Vegas.'

De schitterende eenvoud van indexbeleggen
Wat de banken u niet vertellen, Jacques Wintermans, Pearson Education, 222 blz., euro 24,95.

Basisportefeuilles

Alle manieren van beleggen beginnen met het bepalen van de portefeuillemix. Zes variaties.

1 Zeer defensief: 100% obligaties. Voor beleggers die niet van risico houden en voor wie het rendement een ondergeschikte rol speelt.

2 Defensief: 80% obligaties en 20% aandelen. Voor beleggers die rust verkiezen boven rendement.

3 Gematigd defensief: 60% obligaties en 40% aandelen. Voor beleggers die rustig een bescheiden rendement willen maken.

4 Gematigd offensief: 40% obligaties en 60% aandelen. Voor langetermijnbeleggers die groei nastreven, maar niet te veel risico's willen nemen.

5 Offensief: 20% obligaties en 80% aandelen. Voor langtermijnbeleggers die groei nastreven en grote schommelingen van de aandelenmarkten kunnen incasseren.

6 Zeer offensief: 100% aandelen. Alleen voor langetermijnbeleggers die maximale groei nastreven en zonder problemen de schommelingen van de aandelenmarkt kunnen incasseren.

Arnold Tankuş
© 2009 Het Financieele Dagblad

woensdag 30 september 2009

Oktober: de moeder aller crashmaanden

Zodra de bladeren weer van de bomen vallen, slaat menig belegger de angst om het hart. Oktober is nu eenmaal de crashmaand bij uitstek.

Amsterdam

'Van september tot begin november kennen beurzen vaak een correctie', zegt technisch analist Roelof-Jan van den Akker van ING Wholesale Banking. 'In de afgelopen tien jaar kwam dit zeven keer voor.' Er worden verschillende redenen genoemd, variërend van minder daglicht tot het einde van de vakantieperiode, maar een fundamentele verklaring is er niet.

Bij beleggers waren tot vorig jaar de oktobercrashes van 1929 en 'Zwarte Maandag' van 1987 het beruchtst. De Amerikaanse aandelenbeurzen zakten in deze paniekmaanden met respectievelijk 20,4% en 23,2% in. Voor de eerste grote oktobercrash moet nog verder in de geschiedenis worden teruggekeken: 13 oktober 1857. Op die dag verloren de koersen in een dag een kwart van hun waarde.

Beleggers zeggen vaak dat een crash als een dief in de nacht en dus onverwacht komt. Maar in de praktijk blijken er vaak een aantal voorvallen plaats te vinden die uiteindelijk leiden tot een climax van paniek: de beurscrash. De oktobercrash van 1857 werd al in augustus ingeleid door het omvallen van Ohio Life Insurance and Trust, een grote financiële speler.

Het omvallen van de levensverzekeraar gaf het vertrouwen in de financiële markten een flinke knauw. Dat vertrouwen kreeg nog een extra opdoffer doordat Britse beleggers kort na dit voorval hun geld weghaalden bij Amerikaanse banken. Voorts klapte de grondprijzenmarkt in de VS ineen. Veel Amerikanen verloren geld doordat zij hadden gespeculeerd op stijgende prijzen op plekken waar treinstations zouden worden gebouwd.

De oktobercrash van 1857 is geen uitzondering. Ook in 1873 en tijdens de bankencrisis van 1907 zakten de beurzen na een reeks van debacles in oktober als een kaartenhuis in elkaar. Overigens waren er wel degelijk oktobermaanden die positief waren (zie grafiek).

Vorig jaar waren er eveneens tekenen aan de wand, al werden die lange tijd genegeerd. De slechte toestand van de Amerikaanse hypotheekobligatiemarkt was al ruim een jaar algemeen bekend en een enkele econoom gaf aan dat de VS wellicht al in een recessie verkeerde. Het omvallen van zakenbank Lehman Brothers opende bij veel beleggers de ogen. Toch duurde het nog enkele weken voordat beleggers in paniek raakten. September vorig jaar zakte de AEX met 6,8%. De echte klap kwam in oktober: de AEX leverde 27,1% in: een historisch verlies.

Technisch analist Van den Akker vreest dit jaar weer een correctie in oktober. 'Ik reken op een daling van zo'n 10 tot 15%.' Daarentegen ziet Michel van der Stee van Van Lanschot Bankiers dit jaar de koersen niet hard dalen. 'Statistieken liegen niet, maar de voorspellende waarde is natuurlijk niet groot.' Volgens Van der Stee nodigt de huidige rentevergoeding niet uit tot sparen. Hij denkt dat een deel van dat geld naar de beurs vloeit. 'Wellicht krijgen we een correctie, maar er is geen enkele reden tot paniek.'



Arnold Tankuş
© 2009 Het Financieele Dagblad

zaterdag 26 september 2009

'Chinees exportmodel niet houdbaar'

BlackRock: correctie op Chinese aandelenmarkten is een goed instapmoment voor de lange termijn

Amsterdam
De Chinese aandelenbeurs leek dit jaar onstuitbaar. Afgelopen juli stond de hoofdindex 70% hoger dan aan het begin van het jaar. Totdat in augustus een forse correctie volgde. 'Precies wat we nodig hadden', zegt Jing Ning, fondsbeheerder van het BlackRock China Fund, met een beheerd vermogen van circa $ 200 mln. 'Want een beurs die zo hard oploopt, is ongezond. Dan ga je terug naar 2007, toen er echt sprake was van een aandelenbubbel.'

Op de korte termijn is Ning voorzichtig over de beurs, maar correcties bieden goede instapkansen. 'Op de lange termijn zal de Chinese beurs andere markten gaan outperformen. De MSCI World Index bestaat nu voor 2,3% uit Chinese aandelen, dat zal over vijf jaar bijna 12% zijn.'

In die periode zal het economische model van de Chinezen wel moeten veranderen, stelt Ning. Het huidige exportmodel als basis voor economische groei is niet langer houdbaar. China zal zich meer moeten richten op de binnenlandse markt om op de lange termijn solide te kunnen groeien.

Ning, die deze week in Amsterdam was om haar beleggingsfonds te promoten, begint haar verhaal met een uitleg van het Chinese teken voor crisis. Ze laat zien dat het woord in het Chinees uit twee symbolen bestaat. Als die worden opgesplitst, betekent het eerste symbool 'gevaar', maar het andere symbool staat voor 'kansen' en de crisis biedt China vooral kansen, aldus Ning.

'Deze crisis is een geluk bij een ongeluk, want in Peking werd door de centrale overheid al jaren gesproken over het stimuleren van de binnenlandse markt. Maar er gebeurde eigenlijk vrij weinig. Nu is de crisis aangegrepen om eindelijk deze stappen te zetten.' Ning wijst erop dat het geld niet alleen naar grote infrastructurele of vastgoedprojecten gaat, maar ook naar wat zij 'zachte infrastructurele projecten' noemt, zoals de gezondheidszorg, cultuur en onderwijs. Het stimuleringspakket wordt tevens ingezet voor technische innovatie, duurzaamheid en het verbeteren van de financiële infrastructuur. 'Dit is misschien nog wel belangrijker dan het aanleggen van nieuwe wegen.'

Het exportverhaal waarmee China drie decennia hard is gegroeid, is voorbij, denkt Ning: 'De Amerikaanse consument, onze grootste klant, besteedt minder en gaat bovendien meer sparen. Voor ons geldt het omgekeerde: wij zullen meer moeten spenderen en minder moeten sparen. Dus moet er hard worden nagedacht over hoe China toch die jaarlijkse economische groei van 8% haalt.'

Een groei van 8% per jaar is voor de Chinese overheid 'een magisch getal' omdat daaronder de werkloosheid en de kans op politieke instabiliteit oploopt. 'De Chinese economie staat op een kruispunt en de enige manier om die 8% per jaar te halen is het stimuleren van de binnenlandse markt.'

Economen hebben de afgelopen maanden veel kritiek geuit op het Chinese stimuleringsbeleid. Het herstel is namelijk ingezet dankzij een stimuleringspakket van $ 586 mrd. Daarnaast hebben de Chinese banken de leensluizen volledig opengegooid. Dit is volgens diverse economen een ongezonde manier van groei. Ning pareert deze kritiek deels. 'Natuurlijk is er veel geleend en is een deel daarvan naar de beurzen gevloeid. Ik ben het er mee eens dat op deze wijze het herstel niet solide is. Maar met het oplopen van de kredieten, liepen ook de deposito's op. Veel geld staat geparkeerd totdat projecten daadwerkelijk worden gestart. Ik maak me daarom geen zorgen over de kredietgroei.'

Voor een solide economische groei moeten de private investeerders terug in de Chinese markt komen, zegt Ning. Een proces dat zich volgens haar nu voltrekt. Ning baseert zich niet op de officiële groeicijfers van de regering, want die zijn niet altijd even betrouwbaar. Daarom kijkt Ning naar het energieverbruik en dat is in augustus weer toegenomen. Dit duidt op een toename van particuliere investeerders. Daarnaast ziet Ning de vastgoedmarkt aantrekken. 'Wij hebben de laatste maanden goede huizenverkopen gezien, dat is een goed signaal.'

De politiek zal in die vijf jaar ook toewerken naar een flexibelere verhandeling van de yuan. Nu bepaalt de overheid in welke bandbreedte de munt tegenover andere valuta's wordt verhandeld. Dit tot grote ergernis van voornamelijk de VS, die al jaren aandringen op een appreciatie van de munt. 'Je ziet nu al dat China met belangrijke Aziatische handelspartners steeds meer inzet op de yuan en contracten in yuans afhandelt. De overheid wil de munt een grotere rol toebedelen. Maar men moet van van China geen radicale veranderingen verwachten. Hier gaat alles altijd met kleine stapjes.'

Arnold Tankuş
© 2009 Het Financieele Dagblad

donderdag 24 september 2009

Navigeren

Voor de belegger in TomTom is het bijhouden van alle advieswijzigingen een ondoenlijke klus. Toch is dit belangrijk, want volgens marktvorsers wordt de koersvorming van de autonavigatieproducent deels bepaald door deze adviezen. Dat de analisten niet eensgezind zijn, maakt het er niet gemakkelijker op.

De laatste maanden is het aandeel flink opgelopen. Gisteren sloot TomTom op euro12,26 en zo staat het weer bijna op het koersniveau van een jaar terug.

Ter herinnering: op het dieptepunt van de beurzen in maart van dit jaar en toen de financiële positie van TomTom er alles behalve rooskleurig uitzag, kon de belegger met een goed gevoel voor timing en een portie lef de aandelen voor nog geen euro 3 per stuk aanschaffen. Overigens was er door de onzekerheid op de markten toen nauwelijks handelshuizen of banken te vinden die beleggers adviseerden het aandeel te kopen.

Zelfs de afwachtende belegger die pas in juni voor circa euro 6 in TomTom stapte, heeft nog een geweldige rit achter de rug. Want de rally kreeg toen echt vorm en het aandeel is sindsdien in rap tempo in waarde verdubbeld.

De adviezen van diverse banken wezen echter niet op een dergelijke koersspurt. Neem Société Générale. Deze Franse bank zette in juni TomTom op 'verkopen' wegens de claimemissie en daarbij horende verwatering. Het was een advies dat de belegger beter naast zich neer had kunnen leggen, want anders was hij een rendement van zo'n 78% misgelopen.

De afgelopen weken kwam er een rits aan advieswijzingen voor de autonavigatieproducent voorbij. Het Amerikaanse Goldman Sachs zette het aandeel op de kooplijst, de Zwitserse zakenbank UBS stelde TomToms taxaties naar boven bij en verhoogde het koersdoel naar euro 12. Bank of America verlaagde juist het advies, evenals Petercam. De laatste zakenbank ging hiertoe over omdat de koers van het aandeel de afgelopen periode meer dan verdubbeld is.

Gisteren kwam Fortis Bank Nederland met een nieuw advies voor TomTom. Analist Niels de Zwart verhoogde het koersdoel van euro 9 naar euro 14, maar verlaagde het advies van 'kopen' naar 'houden' wegens het inmiddels beperkte opwaartse potentieel. Voor een stijging boven de euro 14 moeten de zonnigste scenario's uit de kast worden gehaald en dat vindt De Zwart gezien het huidige economische klimaat niet realistisch.

Met zoveel uiteenlopende meningen is het moeilijk om als belegger de juiste weg te vinden. De analistenrapporten zijn nuttig om meer inzicht te krijgen in de ontwikkelingen en toestand van een bedrijf. Maar vaak is het beste advies om vast te houden aan de eigen ingezette koers, waar die ook heenvoert.

Arnold Tankuş
© 2009 Het Financieele Dagblad