woensdag 18 februari 2009

Chinezen blijven 'treasuries' kopen

Amerikaanse obligatiemarkt is de grootste en meest liquide markt en geldt daarom als veilige haven

Amsterdam
Amerikaanse staatsleningen waren gisteren wederom in trek. Mede door de zwakte op de aandelenmarkten, daalde het rendement op de tienjarige staatslening, dat omgekeerd beweegt aan de koers, gisteren met 13 basispunten naar 2,76%.

Chinezen blijven de grootste kopers van Amerikaans staatspapier. Hierdoor is de stijgende trend van 'treasuries' - zoals Amerikaanse staatsobligaties worden genoemd - nog niet ten einde.

Dat China een belangrijke speler in de obligatiemarkt is, bleek eind vorige maand na uitspraken van de nieuwe Amerikaanse minister van financiën, Timothy Geithner. In schriftelijke antwoorden aan de Senaat schreef de kersverse minister dat China zijn wisselkoers 'manipuleert'. Door de politiek gevoelige uitspraak vreesde de markt dat China treasuries zou verkopen. Na de woorden van Geithner steeg het rendement op de tienjarige staatslening van 26 januari tot 4 februari met circa 70 basispunten.

De vrees in de markt is echter ongegrond, want China kan voorlopig niet anders dan Amerikaanse staatsobligaties kopen. 'De Chinezen hebben niet veel keus: het is de grootste markt waar ze geld kwijt kunnen', zegt Philip Marey, macro-econoom Verenigde Staten bij de Rabobank. Volgens Marey is er sprake van een paradoxale situatie waarin het slecht gaat met de VS, terwijl de treasurymarkt momenteel de meest liquide markt is en mede daarom als een veilige haven wordt beschouwd. 'Terwijl we midden in een kredietcrisis zitten, kunnen de Amerikanen toch tegen gunstige voorwaarden lenen. Zo lang de crisis voortduurt, blijft de vraag naar treasuries bestaan.'

China zelf heeft ook aangegeven het Amerikaanse staatspapier te blijven kopen, in de wetenschap dat de staatsschuld van de VS hard oploopt. Vorige week zei directeur-generaal Luo Ping van de toezichthouder China Banking Regulatory Commission dat het kopen van treasuries voor China de 'enige optie' is. 'Wat kun je naast treasuries nog meer kopen, goud?', vroeg Ping zich af in een speech die hij onlangs in New York hield.

Luo Ping drukte zich op informele toon ook in zwaardere bewoordingen uit: 'We haten jullie jongens. Nu de Verenigde Staten obligatieleningen van $ 1000 mrd tot $ 2000 mrd gaan uitgeven, weten we dat de dollar in waarde gaat dalen. We haten jullie hierom, maar we kunnen er weinig aan doen'.

Macro-econoom Marey deelt de mening van Ping. 'Op termijn zullen de Chinezen hun portefeuille willen diversificeren. De voornaamste kandidaat is de euro. Je ziet dat steeds meer landen euroreserves opbouwen, maar dit proces gaat langzaam.' Daarnaast verwacht Marey dat Chinezen in de toekomst actieve kopers worden op de Aziatische obligatiemarkt, maar deze is daarvoor nog niet volwassen genoeg.

Vorige week onderstreepte Jim Walker, de oprichter en topman van het economische consultant-bureau Asianomics Limited, in het Amerikaanse weekblad Time de stelling dat Chinezen treasuries blijven kopen. Walker verwacht dat de rendementen op tienjarige treasuries eind dit jaar tussen de 1,5 en 2% noteren.

Volgens Walker zijn er een aantal redenen voor die lage rente. Zo is er de ernstig verzwakte bankensector, waar beleggers in een grote boog omheen lopen, wat staatsleningen aantrekkelijk houdt.

Walker denkt dat de koersen van Amerikaanse staatsleningen verder hoog worden gehouden doordat de vraag naar het papier op dit moment veel hoger is dan het aanbod. Grote beleggers als pensioenfondsen hebben nog steeds dagelijks miljarden euro's en dollars te herbeleggen, bijvoorbeeld de couponrente die ze op staatsleningen ontvangen. Door de onaantrekkelijke aandelenbeurzen wijken ze al snel uit naar staatsleningen. Dat maakt de vraag naar schuldpapier nog steeds groter dan de honderden miljarden die Washington aan treasuries uitgeeft om de Amerikaanse economie te stimuleren en banken te steunen.

Ten slotte verwacht Walker dat het uitgavenpatroon van huishoudens en bedrijven dusdanig verandert dat dit eveneens gunstig zal uitpakken voor treasuries. De staatsleningen zijn niet aantrekkelijk wegens de uitgekeerde rente, maar door de winsten die zijn te behalen door de oplopende koersen. De volgende haussemarkt is de treasurymarkt, aldus Walker. Zelfs als het vertrouwen in de Amerikaanse overheid afneemt.

Macro-econoom Marey onderschrijft de stelling van Walker, maar waarschuwt alvast voor een omslag. 'Als de risicoaversie in de markt volgend jaar weer afneemt, kunnen we een omgekeerde beweging verwachten.'

Arnold Tankuş
© 2009 Het Financieele Dagblad

zaterdag 14 februari 2009

Weer niets opgeschoten

De AEX levert tien punten in. Beleggers zijn in de greep van de Amerikaanse reddingsoperatie. Is dat plan nu goed voor de aandelen of juist niet?

De presentatie liet een dag op zich wachten, maar dinsdag was het dan zover: de Amerikaanse minister van financiën, Timothy Geithner, kwam eindelijk met zijn reddingsplan voor de geplaagde bankensector. Beleggers keken er hoopvol naar uit, maar Geithner had zijn eerste zin nog niet uitgesproken of de koersen gingen onderuit. 'Het plan is veel te vaag', stelt Guy Verberne, macro-econoom van Fortis. 'Er werd op concrete voorstellen gerekend, maar die bleven uit. Beleggers zijn nu bang voor grotere verliezen bij de banken en verzekeraars.'

Volgens Verberne hoopten beleggers op een plan dat zou lijken op de overeenkomst van de Nederlandse overheid met ING. Het ministerie van Financiën staat nu grotendeels garant voor ING's portefeuille met zogeheten Alt A-hypotheekobligaties - een klasse beter dan de zogeheten rommelhypotheken (subprime). Verberne: 'Amerikaanse economen noemden ING zelfs als concreet voorbeeld.' Volgens de macro-econoom ontbeert Geithner politieke durf. Nog meer miljarden in de Amerikaanse banken pompen ligt gevoelig in de VS, weet ook Verberne, 'maar dat soort kritiek moet hij maar over zich heen laten komen'.

Deze visie wordt gedeeld door Willem Buiter, voormalig beleidsbepaler van de Britse centrale bank. 'Dit is de derde of vierde poging om de bestaande banken in leven te houden, in plaats van dat er maatregelen worden genomen om de verstrekking van nieuwe leningen op gang te krijgen. Ik heb mij bovendien verbaasd over het gebrek aan details in Geithners plannen.'

Onzekerheid

Doordat de plannen van Geithner geen duidelijkheid schiepen, bleef in de markt een gevoel van onzekerheid bestaan. En als beleggers ergens niet van houden dan is het van onzekerheid. Dus gingen de koersen omlaag. De winsten die in de voorgaande week werden geboekt, verdwenen deze week weer net zo gemakkelijk.

Op maandag wist de Amsterdamse hoofdgraadmeter dankzij een hogere opening op Wall Street nog met een kleine plus te sluiten. Handelaar Raymond Lesparre van International Assets in Baarn sprak toen nog van een hoopvol begin van de week. 'Veel technisch analisten zeggen dat we het dieptepunt van 220 uit november opnieuw gaan testen. Dat we hier al enkele maanden boven weten te blijven, is een goed teken. Maar het is te vroeg om te spreken van een echt herstel.'

Dat bleek een dag later toen kort na vieren de grote klap naar beneden kwam. De gehele dag stond de beurs al lager, maar enkele seconden na de start van Geithners presentatie doken de koersen scherp naar beneden. Zo ook in Amsterdam. In luttele seconden liep het verlies van de AEX-index onder invloed van Wall Street op van 2,5% naar een verlies van 4,3% op 251,4 punten. Bijna tien punten lager dan het slot eind vorige week.

Vooral banken en verzekeraars leverden fors in, maar ook staalconcern ArcelorMittal, dat een dag later de cijfers over 2008 zou voorleggen, werd van de hand gedaan. Het fonds behoorde de week ervoor nog tot de grote winnaars en werd die week bijna een kwart meer waard. Deze week leverde ArcelorMittal 9% in.

Fortis blijft speelbal

Dat het drama rond Fortis nog lang niet afgelopen is, werd deze week pijnlijk duidelijk. Tijdens een uitermate roerige aandeelhoudersvergadering van Fortis Holding werd woensdag met een krappe meerderheid gekozen voor de optie dat alle eerder overeengekomen transacties met de Belgische overheid en de Franse bank BNP Paribas moeten worden herzien. De handel in het aandeel was wegens de vergadering een dag opgeschort. Door de nee-stem in Brussel is de toekomst van het bedrijf onzekerder geworden en dat ging ten koste van het aandeel. Donderdag werd de handel hervat en verloor het aandeel 16%. Op weekbasis bedroeg het verlies 23,6% op euro 1,11. Ook Aegon en ING leverden deze week respectievelijk 10% en 4% in. De drie behoorden tot de sterkste dalers. Een van de weinige winnaars in de AEX was vastgoedfonds Unibail-Rodamco dat een winst boekte van 4,3%.

Océ winnaar

De opvallendste koersbeweging komt deze week op naam van kopieer- en printerfabrikant Océ. Het fonds stond sinds de publicatie van de jaarcijfers half januari onder druk. Niet alleen staan de omzet en winstmarges onder druk door een teruggelopen vraag in bijna alle marktsegmenten. Het bedrijf uit Venlo maakte daarnaast bekend een jaardividend van euro 0,15 per aandeel uit te keren, terwijl rekening werd gehouden met euro 0,30. Hierdoor bereikte het aandeel vorige week een meerjarig dieptepunt van euro 2.

Deze week zette het fonds bij hoge volumes een opmerkelijk herstel in. De midkapper won maar liefst 26,3% op een slot van euro 2,66 . De verklaring voor de ongekende sprong? Handelaren en analisten hebben geen idee.

Arnold Tankuş is redacteur van Het Financieele Dagblad. E-mail: tankus@fd.nl
© 2009 Het Financieele Dagblad

vrijdag 13 februari 2009

'Slim geld gaat naar Rusland'

De Russische beurs is nu net zo goedkoop als tien jaar geleden. Alleen staat het land er nu veel beter voor.

Amsterdam

Liam Halligan, chef-econoom van het Britse Prosperity Capital Management (PCM), kent Rusland van binnen en van buiten. Hij werkte als Rusland-correspondent voor The Economist en de Financial Times. In de jaren negentig adviseerde hij de Russische overheid over hervormingen. Toen de Russische beurs zich begon te ontwikkelen was hij een van de oprichters van het Russian Prosperity Fund.

De Russische aandelenmarkt kreeg vorig jaar, net als iedere beurs, een forse dreun te verwerken. Hierdoor zijn aandelen nu zo goedkoop dat het instapmoment is aangebroken, stelt Halligan.

V: Slim geld gaat naar Rusland is uw stelling, waarom?

'Russische aandelen worden gewaardeerd op een koerswinstverhouding van 2,4. In andere opkomende markten als China en Brazilië ligt die verhouding rond de 10. Russische aandelen worden nu verhandeld op het niveau van 1998. Dat is dan ook de enige overeenkomst met tien jaar geleden.'

V: Wat zijn de verschillen met 1998?

'Tien jaar geleden kon je in Rusland niet eens een fatsoenlijke spijkerbroek kopen. Nu kun je in Moskou beter winkelen dan in Londen. Tien jaar geleden kende de economie een krimp, afgelopen jaar groeide de economie met 5,6%. In 1998 bedroeg de schuld 80% van het bruto binnenlands product, nu is dat nog maar 6%. Daarnaast hebben de Russen in enkele jaren een buitenlandse reserve opgebouwd waar Japan twee generaties voor nodig had.'

V: Rusland heeft die reserves nu ingezet om de roebel te steunen. Was dat een goede zet?

'De roebel kwam onder druk te staan door de dalende olieprijs. Niet vreemd als die in vier maanden daalt van $ 140 naar $ 40. Zonder die buitenlandse reserves was de munt zeker geklapt. Nu hebben ze de roebel stapsgewijs laten dalen. Het vertrouwen in de roebel keert hierdoor langzaam terug. Een valutacrisis is makkelijker op te lossen dan een kredietcrisis.'

V: Heeft Rusland dan geen last van de kredietcrisis?

'Rusland voelt zeker de recessie in de rest van de wereld, maar zelf heeft het land nauwelijks schulden. Pensioenverplichtingen kennen ze niet en de consument zit ook niet tot over zijn oren in de schulden. De komende drie tot vijf jaar gaat de Russische economie gemiddeld met 3 tot 5% groeien. Ik ken geen enkel westers land die dat de komende jaren gaat halen.'

V: Toch heeft Rusland in het Westen geen goede naam.

'De Russen krijgen veel slechte pers. Soms is dat terecht, maar heel vaak ook niet. In Rusland is niet alles perfect, ik ben niet naïef. Maar ik lees commentaren van journalisten die nog nooit in het land zijn geweest. Maar met of zonder het Westen, Rusland zal toch blijven groeien.'

* Liam Halligan schrijft wekelijks columns voor de Britse krant The Daily Telegraph

Arnold Tankuş
© 2009 Het Financieele Dagblad

donderdag 12 februari 2009

(S)printer

Sommige koersstijgingen zijn onverklaarbaar. Neem de koerssprong van printer- en kopieermachinefabrikant Océ. Afgelopen maandag steeg het aandeel 8,6% bij een omzet van 1,1 miljoen, twee keer de gemiddelde dagomzet. Dinsdag wist het aandeel in een dalende markt ruim 15,2% te stijgen. Ditmaal verwisselden 1,4 miljoen aandelen van eigenaar. Door de scherpe stijging is het aandeel in twee dagen meer dan een kwart meer waard geworden. Na twee dagen van oplopende koersen, namen beleggers gisteren winst en sloot Océ 3% lager op euro 2,56.

Door opvallende bewegingen als deze zijn de speculaties niet van de lucht. De koers van het aandeel Océ is het afgelopen jaar zo hard gedaald dat het nu 'een koopje' is voor concurrenten als Nikon of Canon, denkt een belegger op een Océ-forum. Er is een grote koper bezig aandelen Océ in te slaan, zegt een andere volger van het aandeel. Weer een ander kan het helemaal niets schelen wat er aan de hand is, als het aandeel maar 'gaat knallen'.

'Ja, de beweging is ons ook opgevallen, maar waarom is ook voor ons een vraag', zegt een handelaar in Amsterdam. Bij gebrek aan aanwijsbaar nieuws spreken de meeste handelaren van een zogeheten 'technische correctie'. Met andere woorden: het aandeel is zo hard gedaald dat er een opleving moet volgen.

De koers van Océ stond de afgelopen weken onder zware druk na de publicatie van de jaarcijfers. Ten eerste omdat de resultaten niet om over naar huis te schrijven waren. Daarbovenop kondigde Océ aan geen slotdividend over 2008 uit te keren. Juist het dividend was voor veel beleggers een reden om het aandeel vast te houden.

Dat het aandeel Océ hard is afgestraft, staat vast. Vorig jaar rond deze tijd noteerde Océ nog rond euro 13. Vorige week bereikte het aandeel een meerjarig dieptepunt van euro 2.

Analisten weten evenmin een verklaring te geven voor de plotse koerswinst. Niels de Zwart van Fortis ziet geen concrete aanleiding voor de stijging. 'Het kan van alles zijn. Misschien is een grote verkoper van Océ-aandelen nu klaar. Je ziet dergelijke bewegingen wel vaker op de beurs.' Petercam-analist Stefaan Genoe schrijft de stijging toe aan 'mogelijke overnamespeculaties', om er direct aan toe te voegen dat die verhalen ieder jaar weer opduiken. 'Maar ik heb geen indicatie dat het nu wel gaat gebeuren.'

Genoe acht het mogelijk dat fondsbeheerders hard afgestrafte aandelen inslaan op basis van 'price-to-bankruptcy'. Dat wil zeggen dat een fonds zo hard is gedaald dat het wordt gewaardeerd op faillissementsniveau, maar beleggers niet denken dat het bedrijf werkelijk omvalt.

De werkelijke redenen achter Océ's winst blijven in nevelen gehuld. Wellicht dat die ene belegger op het Océ-forum het bij het rechte eind heeft: 'Blijkbaar is er iemand die meer weet dan wij'.

Arnold Tankuş
© 2009 Het Financieele Dagblad

woensdag 11 februari 2009

Zadelpijn

Beleggers in Accell moeten wel last hebben van zadelpijn. Wie de afgelopen twee jaar een ritje met de Friese fietsenmaker maakte, zag de koers alleen maar dalen. In september 2007 bereikte het aandeel een hoogste stand van euro 35. Sindsdien is het aandeel gezakt naar een koers van euro 17,38 gisteren.

Niet dat de maker van merken als Batavus en Sparta slecht nieuws naar buiten brengt. Integendeel: in november verhoogde het bedrijf uit Heerenveen nog de winstverwachting over 2008 van 10% naar 15% groei. Ook over de voorverkoop aan de vakhandel was Accell tevreden.

Accell schreef de winstverhoging onder meer toe aan de hoge brandstofprijzen, waardoor meer mensen gebruik zijn gaan maken van de fiets. Met name de verkoop van duurdere modellen en elektrische fietsen was hierdoor aangetrokken.

De gerapporteerde cijfers van de buitenlandse concurrentie wijzen inmiddels op een stagnatie van de fietsenomzet. De Japanse producent van fietsonderdelen Shimano kwam gisteren weliswaar met beter dan verwachte cijfers over het afgelopen jaar, maar de verwachtingen voor dit jaar zijn somber. Shimano rekent op een 21% lagere nettowinst en een omzetdaling van 13%. In het geval van Shimano kan de sterkere yen een negatief effect hebben.

Maar ook bij twee Taiwanese sectorgenoten, Giant en Merida, gaat het minder. Zij meldden over januari op jaarbasis een omzetstijging van respectievelijk 4% en 2%. In de maanden ervoor rapporteerden ze nog een omzetgroei van 30 tot 40%. Het lijkt er dus op dat de vraag naar fietsen verzwakt.

Ook Accell krijgt te maken met een afnemende vraag, verwacht analist Frank van Wijk van SNS Securities. Met name in het middensegment zal de vraag dalen, stelt hij. Daarnaast hebben Europese retailers, de belangrijkste afzetmarkt van Accell, dankzij een sterk fietsseizoen een flinke voorraad aangelegd die de komende maanden eerst moet worden verkocht.

Het zal daarom pas in maart en april blijken of de consument bezuinigt op fietsen. Overigens hoeft dat in het geval van Accell niet te betekenen dat wegens economisch zwaar weer geen fietsen worden gekocht, maar spelen ook de echte weersomstandigheden een belangrijke rol. Een koude, natte start van de lente drukt over het algemeen de fietsverkopen.

Ofschoon de vooruitzichten voor de fietsproducenten verzwakken, vindt Van Wijk het aandeel Accell nog altijd goedkoop. Hij handhaaft zijn koopadvies omdat beleggers een te sterke daling van de omzet en winst in de koers van het aandeel hebben doorberekend.

Voor beleggers in Accell is het hopen op een zonnige start van de lente. En wellicht noopt de recessie sommige autobezitters tot een goedkoper alternatief: de fiets. Zo ligt er voor Accell-beleggers wellicht toch een ritje omhoog in het verschiet.

Arnold Tankuş
© 2009 Het Financieele Dagblad

zaterdag 7 februari 2009

Een sombere voorbode

Ondanks incidentele grote uitslagen komt de AEX-index al maanden niet echt van zijn plek. Dat is een slecht teken.

Op 21 november vorig jaar, na een ongekend vrije val, bereikte de AEX zijn diepste punt sinds vijf jaar op 220,12 punten. Nadien kroop de index wel iets omhoog, maar in wezen beweegt ze zich al ruim drie maanden tussen de 230 en 270 punten. Verlies en winsten wisselen elkaar af, soms met grote daguitslagen, maar een duidelijk richting is er niet.

Technisch analist Roelof-Jan van den Akker van ING Wholesale Banking ziet de zogeheten zijwaartse beweging als 'bijzonder negatief. Na de enorme daling van vorig jaar zou je een bearmarket-rally verwachten, dat wil zeggen een tijdelijke, maar hevige opleving in een wezenlijk neergaande markt. Maar niets daarvan. Door alleen maar zijwaarts te bewegen verzwakt het technische beeld van de AEX, wat waarschijnlijk betekent dat ze de dieptepunten van vorig jaar zal opzoeken én zal breken.'

Van den Akker voorspelde in mei vorig jaar - toen de AEX nog op 480 punten stond - dat de index nog dat jaar onder de 300 punten zou duiken. De voorspelling leverde hem destijds forse kritiek op. Niet alleen wilden andere technische analisten niet zover gaan, ook zijn eigen collega's vroegen hem waarom hij een dergelijk inktzwart scenario naar buiten bracht.

Uitstel van executie

Voor de korte termijn ziet Van den Akker enkele lichtpuntjes. 'Het zou mij niet verbazen als de index de komende tijd de top van 272 die in januari werd neergezet zal breken. Dan is een beweging richting de 290 punten, de top die in november werd bereikt, goed mogelijk.' Door een snelle beweging naar boven zullen partijen, die rekenden op een daling, deze zogeheten shortposities sluiten, waardoor de beweging naar boven nog eens wordt versterkt. Na deze opwaartse beweging, zullen de beurzen alsnog de weg naar beneden inzetten, stelt de technisch analist van ING. 'Een tijdpad is lastig aan te geven, maar de huidige beweging is uitstel van executie. De bodem van 218 punten uit maart 2003 gaat gebroken worden. Het is niet de vraag of dit gebeurt, maar wanneer.'

Valse start

De eerste handelsdag van februari begon met verlies. De financiële waarden waren maandag weer eens de gebeten hond en behoorden tot de grootste dalers. Kredietbeoordelaar Moody's verlaagde voor het eerst sinds 1992 de rating van de Britse bank Barclays nadat het eerder al de kredietstatus van Royal Bank of Scotland had verlaagd. Volgens handelaar Cees Smit van Today's Beheer vielen de omzetten tegen. 'De beurs kampt met een gebrek aan interesse', aldus Smit. De gehele dag stond de AEX op een verlies van 2%, maar door meevallende productiecijfers uit de Verenigde Staten bleef het verlies beperkt tot 1,1%. Ook Rob Koenders van Harmony Vermogensbeheer schrijft de tegenvallende omzetten toe aan de angst onder beleggers. 'Mensen zijn onzeker over de richting van de beurs. Iedereen denkt dat er nog een klap naar beneden komt.'

Macrocijfers sturen markt

Dinsdag sloot de AEX hoger. Dit maal waren het meevallende cijfers over de aanstaande huizenverkopen in de Verenigde Staten die de markt hoger zetten. De meest opvallende koersbeweging was te vinden bij het aandeel ING. In de ochtend zakte het fonds onder de euro 6, maar in aanloop naar de opening van Wall Street trok de koers aan om uiteindelijk met een winst van 5,3% te sluiten op euro 6,46.

Een dag later wist de AEX opnieuw winst te boeken. Wederom waren macrocijfers van invloed op de koersbewegingen. In de ochtend werden de Europese beurzen gesteund door een beter dan verwacht cijfer van de dienstensector in de Europese Unie. In de middag profiteerden aandelen van beter dan verwachte banencijfers uit Amerika waardoor de AEX voor de tweede dag op rij in de plus sloot. 'Het kan morgen anders zijn', reageerde handelaar André Sirks van Theodoor Gilissen. 'Maar als de oude weerstand van 257 punten wordt behaald, gaan we de goede kant op.'

Unilever onder druk

Donderdag ging de Amsterdamse graadmeter gebukt onder het koersverlies van was- en voedingsmiddelenconcern Unilever. Het concern zei zijn doelstellingen voor de lange termijn te laten varen. Het aandeel dat met een gewicht van 13% de index drukte, verloor 6,1%. Beleggers rekenen op zware tijden en 'kozen eieren voor hun geld', stelde Geoffrey Leloux van Keijser Capital. Daarnaast reageerde de beurs op tegenvallende cijfers van de steunaanvragen in de VS die met 35.000 nieuwe aanvragen veel sterker waren gestegen dan verwacht.

Vrijdag kwamen er weer macrocijfers uit de VS, maar deze hadden een positieve uitwerking. Er werd bekendgemaakt dat in januari 598.000 banen zijn verdwenen, het grootste banenverlies sinds 1974. Hoewel het cijfer tegenviel, liep de AEX hard op om uiteindelijk op 261,35 punten te sluiten. Handelaar Sirks snapt het niet: 'Je ziet de cijfers voorbijkomen en denkt: dat is niet best. Maar de beurs reageert nu eenmaal niet altijd zoals je verwacht.'

Arnold Tankuş is redacteur van Het Financieele Dagblad. E-mail: tankus@fd.nl
© 2009 Het Financieele Dagblad