Grootste obligatiefonds ter wereld brengt belang in Treasuries terug naar nul, verwacht hogere rente
Pimco heeft al zijn Amerikaanse staatsobligaties van de hand gedaan. Voor sommigen mag deze stap als een verrassing komen, maar Bill Gross, directeur van 's werelds grootste obligatiefonds, heeft met grote regelmaat laten weten zich zorgen te maken over de overheidsschulden van de VS.
Een van de fondsen van Pimco, het Total Return Fund met een beheerd vermogen van $ 237 mrd, bracht in februari het belang in Amerikaanse overheidsschulden terug van 12% naar nul. Dit blijkt uit cijfers die Pimco woensdag heeft gerapporteerd. In totaal heeft Pimco $ 1100 mrd in beheer.
Gross, oprichter en hoofd beleggen van Pimco, zei vorige week nog tegen persbureau Reuters dat een rente van 4% of meer op tienjarige Amerikaanse staatsleningen een 'rationele verwachting' is als de Federal Reserve verdwijnt als laatste opkoper in de markt. Als de rente oploopt, daalt de prijs van een obligatie.
De Pimco-directeur denkt nu blijkbaar dat de Fed in juni stopt met het opkopen van staatsobligaties, in de markt beter bekend als QE2. De Fed kondigde in november een tweede ronde van kwantitatieve verruiming aan van in totaal $ 600 mrd. Met dit geld koopt de Fed staatsobligaties op om die manier de rente te drukken. Een lage rente moet de Amerikaanse economie stimuleren.
Gross heeft zich al vaker negatief uitgelaten over het opkoopprogramma en het vergeleken met een piramidespel. 'Je kunt je afvragen of het beleid van kwantitatieve verruiming goed is voor de economie, of juist de symptomen van een ongezonde economie verbergt', schreef Gross onlangs in een commentaar. 'Dit roept tegelijkertijd een andere simpele vraag op: kan een schuldencrisis worden opgelost met nog meer schuld?'
'Gross zegt al langer dat Amerikaanse staatsobligaties niet tot zijn favoriete vastrentende beleggingen behoren', zegt obligatiehandelaar Arjan de Ruiter van ING. 'Als de Fed inderdaad ophoudt met het opkopen van obligaties dan krijgt hij gelijk en zal de rente oplopen naar boven de 4%. Stoppen zal significante gevolgen hebben.'
De rente op tienjarige staatsobligaties loopt ondanks QE2 al een geruime tijd op doordat beleggers speculeren op een aantrekkende economie en een oplopende inflatie. In februari noteerde de rente op de tienjarige 3,74%, de hoogste stand in bijna tien maanden. Sindsdien zijn Amerikaanse staatsobligaties weer gestegen dankzij de status als 'veilige haven' door de onrust in Noord-Afrika en het Midden-Oosten. De rente op de tienjarige stond donderdag op 3,54%, een vol procentpunt meer dan in oktober vorig jaar.
Obligatiehandelaar De Ruiter denkt niet dat de Fed met QE stopt omdat het Amerikaanse stelsel van centrale banken in tegenstelling tot de Europese Centrale Bank (ECB) een dubbel mandaat heeft: de inflatie bestrijden en de economie stimuleren. De werkloosheid in de VS is nog altijd hoog en dat zou voor de Fed een reden kunnen zijn om door te gaan met QE2.
Niet alle marktvolgers zien de stap van Pimco als een extreem slecht signaal voor Amerikaanse staatsobligaties. 'Pimco heeft geen staatsobligaties meer te verkopen, dus die druk valt weg', aldus David Ader, hoofd van CRT Capital tegenover de Wall Street Journal. 'Het zou kunnen dat Pimco bij een hogere rente weer in de markt komt.'
BlackRock, de grootste concurrent van Pimco, heeft aangegeven juist staatsobligaties te blijven kopen. 'Wij kopen op dips', zei hoofd obligaties Rick Rieder van BlackRock nog vorige maand. 'Ik denk niet dat de rente significant gaat oplopen. Ook reken ik niet op een inflatie die vergelijkbaar is met die in opkomende landen.'
Arnold Tankuş
© 2011 Het Financieele Dagblad
vrijdag 11 maart 2011
Pimco dumpt alle staatsobligaties VS
Gepost door Arnold Tankuş op vrijdag, maart 11, 2011 0 reacties
Labels: Federal Reserve, Financiële Markten, kredietmarkt, VS
donderdag 10 maart 2011
Hoge opslag geëist van Portugal
Portugal heeft woensdag met de uitgifte van tweejarige staatsobligaties euro 1 mrd uit de markt gehaald. De Portugezen moesten hier flink voor betalen. Beleggers eisten gemiddeld 5,99% rente, ruim drie keer zoveel als Nederland.
Portugal verkocht obligaties met een looptijd tot 2013 met een couponrente van 5,45%. De laatste keer dat het land obligaties met eenzelfde looptijd uitgaf, was in september vorig jaar. Toen vroegen beleggers een rente van 4,086%. Ter vergelijking: de rente op een Nederlandse obligatie met dezelfde looptijd bedraagt 1,9%.
'Met deze renteopslagen is de situatie voor Portugal onhoudbaar', zegt Alexandro Giansanti, rentestrateeg van ING. 'De Portugezen hopen dat ze geen beroep hoeven te doen op het noodfonds om zelf de controle over de financiën te houden. Wellicht dat dat dit jaar nog lukt, maar veel langer houden ze het niet vol.'
Marktvolgers denken dat het land nog meer moet betalen bij de volgende obligatieveilingen in april en juni. 'De kans is groot dat het land dan alsnog financiële hulp nodig heeft', aldus een obligatiestrateeg die anoniem wil blijven.
Portugal probeert toegang te houden tot de internationale kapitaalmarkt. Het hoopt door de belastingen te verhogen en fors te snijden in de overheidsuitgaven uit de handen van het steunfonds te blijven. Zo worden Portugese ambtenaren die meer dan euro 1500 per maand verdienen met 5% gekort en gaat de btw omhoog van 21% naar 23%. Portugal had over 2009 een begrotingstekort van 9,3%. Voor 2010 wordt gerekend op een tekort van iets minder dan 7%. De overheid wil dit terugbrengen naar 4,6% in 2011 en 3% in 2012.
Portugese staatsobligaties liepen woensdag op na geruchten dat de Europese Centrale Bank (ECB) informatie aan het inwinnen was naar de prijzen van obligaties van perifere landen. Volgens bronnen tegenover persbureau Bloomberg zou de ECB geïnformeerd hebben naar de prijs van Ierse staatsobligaties, maar deze niet hebben aangekocht.
Over de vraag of de bank ook aan de veiling van Portugese staatsobligaties heeft meegedaan, zijn de meningen verdeeld. Dit is moeilijk na te gaan omdat de ECB niet zelf de obligaties opkoopt, maar dit uitbesteedt aan andere banken.
Arnold Tankuş
© 2011 Het Financieele Dagblad
Gepost door Arnold Tankuş op donderdag, maart 10, 2011 0 reacties
Labels: ECB
woensdag 9 maart 2011
'Gevaarlijk spel VS met schuldenlimiet'
Economen geloven dat Amerikanen schuldenplafond wel moeten verhogen om catastrofe te voorkomen
Amsterdam
De datum dat het Amerikaanse schuldenplafond moet worden verhoogd nadert met rasse schreden. Als er tussen 15 april en mei geen overeenstemming tussen de Republikeinen en de Democraten wordt bereikt, betekent dit dat de Amerikaanse overheid geen nieuwe schulden mag uitgeven.
'Als de partijen het niet eens worden, zou dit tot nervositeit of een schokgolf in de markt kunnen leiden', zegt Teunis Brosens, VS-econoom van ING. 'Het is nu ondenkbaar dat de VS hun schulden niet kunnen aflossen. In zo'n situatie wordt het ineens iets minder ondenkbaar. Het is goed mogelijk dat de rente op Amerikaanse obligaties dan gaat oplopen.'
Minister van financiën Timothy Geithner heeft het Congres al begin januari gevraagd om het plafond voor de nationale staatsschuld te verhogen. De schuldenlimiet bedraagt nu $ 14.300 mrd, ofwel $ 45.000 per Amerikaan. Dit is iets minder dan het bruto binnenlands product (bbp) over 2010 van $ 14.658 mrd.
Mocht het schuldenplafond niet worden verhoogd, dan betekent dat nog niet dat de VS onmiddellijk zonder geld zitten, legt Brosens uit. 'De VS hebben nog altijd voldoende belastinginkomsten om de renteverplichtingen af te lossen. Bestaande schulden kunnen worden doorgerold. Er zijn nog enkele potjes waar het ministerie van financiën geld uit kan halen, maar daarna houdt het op.'
Als de schuldenlimiet niet kan worden opgerekt, betekent dit in feite dat de VS geen begrotingstekort meer mogen hebben. Dinsdag werd bekend dat alleen al in februari het tekort van de overheid $ 223 mrd bedroeg, een record.
'Als de VS geen geld meer kunnen lenen, zouden overheidsdiensten stil komen te liggen', aldus Peter de Bruin, VS-econoom van ABN Amro. 'Met name de Republikeinen hebben het als onderhandelingsmechanisme ingezet. Er wordt een gevaarlijk spel gespeeld, maar ik ga ervan uit dat het gezonde verstand overwint.'
De ABN Amro-econoom vindt het zo onwaarschijnlijk dat het schuldenplafond niet wordt verhoogd dat hij niet durft na te gaan wat de eventuele gevolgen voor de financiële markten zullen zijn. 'De schade zal zowel politiek als financieel groot zijn. Het vertrouwen wordt aangetast en beleggers zullen zenuwachtig worden.'
Een hoger schuldenplafond of niet, een stijgende rente is wel het laatste waar de VS op zitten te wachten. Met de huidige schuldenlast wordt de afbetaling van de rentelasten al lastig genoeg. Het onderwerp wordt een steeds heter hangijzer in de Amerikaanse media. Dinsdag noemde columnist Gerald F. Seib van The Wall Street Journal de rentelast op de staatsschuld 'een kanker voor de economie'.
Alleen al dit jaar moeten de VS $ 200 mrd aan rentelasten betalen en dit stijgt naar $ 928 mrd in 2021. Deze berekening is gemaakt bij de huidige lage rentestand. Mocht de rente oplopen, dan kan de situatie 'catastrofaal' worden, waarschuwde de Republikeinse senator Tom Coburn, lid van het nationale schuldencomité. 'De kansen dat we in een neerwaartse spiraal terechtkomen is groot, niet klein', aldus de senator.
Doordat een groot deel van Amerikaanse staatsobligaties in handen is van sterk groeiende economieën als China, stroomt het geld direct uit de Amerikaanse economie. Volgens de National Academy of Sciences zouden de VS in 2030 7,5% van hun bbp moeten uitgeven aan het afbetalen van de rente. Dit komt neer op een bedrag van $ 2500 mrd per jaar.
Snijden in de uitgaven is het devies, want de rekensom is simpel. Grote tekorten leiden tot meer schuld en meer schulden tot grotere rentelasten. 'Kortom, een piramidespel', concludeert columnist Seib van The Wall Street Journal.
Arnold Tankuş
© 2011 Het Financieele Dagblad
Gepost door Arnold Tankuş op woensdag, maart 09, 2011 0 reacties
Labels: Dollar, Financiële Markten, VS
zaterdag 5 maart 2011
Clubliefde moet rijke fans over streep trekken
Voetbalclubs willen geld ophalen met de verkoop van aandelen. Een noodgreep: het water staat de clubs aan de lippen.
Amsterdam
Het Nederlandse voetbal schrijft bloedrode cijfers. Clubs zijn daarom naarstig op zoek naar alternatieve inkomsten. Het doorplaatsen van de eigen clubaandelen bij fans en rijke investeerders wordt steeds meer gemeengoed.
Eredivisieclubs zijn op korte termijn van plan voor bijna euro 33 mln aan aandelen te verkopen, leert een inventarisatie van deze krant bij de clubs. Onder meer PSV, FC Utrecht, NAC, NEC en ADO Den Haag overwegen emissies of stoeien met het idee. Een divisie lager in de Jupiler League gaan Sparta en Den Bosch ook mee in de trend. Bij Feyenoord en Vitesse zijn eind vorig jaar voor tientallen miljoenen euro's aan aandelen van eigenaar gewisseld, terwijl FC Groningen obligaties heeft uitgegeven.
Voetbalaandelen hebben, met uitzondering van het beursgenoteerde Ajax, één kenmerk gemeen: ze worden onderhands uitgegeven en doorgeplaatst. Geen enkele Nederlandse club overweegt een beursgang. Te veel gedoe en kosten, geven de clubs aan. Bovendien doet een slecht voorbeeld niet volgen. De beursgang van Ajax in 1998 is een mislukte introductie. Het aandeel ging voor f25 (ruim euro11) naar de markt, waarna de koers alleen maar wegzakte. Het 'emotieaandeel' uit Amsterdam kost nu iets minder dan euro7.
De huidige emissieplannen zijn alle uit financiële nood geboren. Alle Nederlandse voetbalclubs lijden onder de malaise op de internationale transfermarkt. Inkomsten uit de verkoop van spelers zijn na de kredietcrisis vrijwel opgedroogd. De achttien clubs in de Eredivisie leden hierdoor het afgelopen seizoen gezamenlijk een verlies van euro 71,7 mln, een verdubbeling van het verlies in 2008- 2009. Dit seizoen is de transfermarkt maar mondjesmaat in beweging gekomen. De overgang van Luis Suarez voor euro 26,5 mln van Ajax naar Liverpool is een uitzondering op de trend.
'Jarenlang was het beleid bij voetbalclubs gebaseerd op opportunisme', zegt Jacco Swart, directeur van NEC. 'Ook wij kregen de begroting op orde door een seizoen Europees voetbal of door inkomsten uit transfers.' De Nijmeegse club heeft de afgelopen jaren fors gesneden in de begroting, maar heeft nog altijd een negatief eigen vermogen van euro 6 mln tot euro 6,5 mln en overweegt 49% van de aandelen te verkopen om zo de vermogenspositie op orde te krijgen.
Een streefbedrag noemt Swart niet, maar het eigen vermogen moet in ieder geval weer positief worden. 'Wij denken in eerste instantie aan personen of partijen waarmee we een groot bedrag binnen weten te halen. Als dat kansrijk is, denken we ook aan de uitgifte van volksaandelen.'
Clubs verkopen liever grote participaties dan kleine volksaandelen. Feyenoord heeft eind 2010 voor euro 17 mln 30% van de aandelen overgedragen aan een club rijke investeerders, genaamd 'Vrienden van Feyenoord'. Het is de grootste emissie sinds jaren in het Nederlands betaald voetbal. Supporter en financier Pim Blokland is de animator achter het plan van de aartsrivaal van Ajax. De Rotterdammer, die een fortuin verdiende met de verkoop van zijn bedrijf Load-Lok, heeft potentiële geldschieters en fans aangeschreven. Hoe meer investeerders participeren hoe meer aandelen de Rotterdammers willen verkopen. Net als NEC wil Feyenoord maximaal 49% van de aandelen van de hand doen. Dat moet circa euro35 mln opleveren.
Plannen om aandelen uit te geven komen lang niet altijd uit de koker van de club. Zo presenteerde bij de Bredase voetbalclub NAC de ontevreden hoofdsponsor Jan Hoppen eind 2010 een aandelenplan. De Bredase club heeft euro 8 mln aan kapitaal nodig om het negatieve vermogen weg te poetsen. De directeur van de Bredase projectontwikkelaar Heja was de passieve houding van het bestuur zat en probeerde sponsors en financiers mee te krijgen om aandelen in de club te kopen. Voor supporters moesten er volksaandelen komen. Het plan ligt na een afwijzing van het bestuur weer in de koelkast. NAC wil de exploitatie eerst op orde brengen, pas daarna komt de eventuele emissie aan de orde.
Bij PSV neemt de supportersvereniging het voortouw. De fans leggen de verliesgevende Brabantse club eind 2010 een aandelenplan voor dat de koploper in de eredivisie miljoenen kan opleveren. De vereniging stelt voor dat PSV verhandelbare participaties van euro 150 per stuk uitgeeft. Als alle 14.500 leden van de vereniging één aandeel afnemen, dan levert dat de Eindhovense voetbalclub bijna euro 2,2 mln op.
Het eenzijdige faninitiatief is te revolutionair voor de leiding van PSV, zegt Dirk van Gestel van de supportersvereniging PSV. Directie en fans buigen zich nu gezamenlijk over een alternatief plan. Van Gestel wil niet op de details ingaan, omdat het plan nog 'embryonale vormen' heeft. Het moet binnen een jaar gestalte krijgen.
Het uitgeven van een volksaandeel is ook de nadrukkelijke wens van FC Utrecht-grootaandeelhouder Frans van Seumeren. De oud-directeur van het bergingsbedrijf Mammoet kocht in 2008 voor euro16 mln 63% van de aandelen FC Utrecht en werd daarmee eigenaar. Van Seumeren wil in de komende jaren zijn aandelenplan realiteit laten worden om 'fans meer bij te club te betrekken'. Op dit moment zijn details onbekend.
Naast het doorplaatsen van clubaandelen heeft de afgelopen vijf jaar bij clubs het spelersaandeel een grote vlucht genomen. Bij een profclub staat het kapitaal immers grotendeels op het veld. Investeerders kunnen inmiddels bij vrijwel alle clubs via een spelersfonds participeren in de selectie. Die fondsen kennen vele verschijningsvormen, maar de meeste gaan uit van het principe dat bij verkoop met winst van een speler de opbrengst of een percentage ervan terugvloeit naar de aandeelhouders. Andere keren jaarlijks ook een vast percentage over de investering uit.
Een spelersfonds geeft een club meer financiële armslag. Met de inleg kunnen spelers worden gekocht of balansen gezonder worden gemaakt. Maar tegelijkertijd geven voetbalclubs rendement uit handen. Transfers leveren minder op als ook aandeelhouders meedelen. Aan de andere kant daalt het risico voor de club. Lopen spelers een blessure op of zijn voetballers toch niet zo talentvol als de scouts dachten, dan staan de investeerders met lege handen.
FC Groningen beschikt over het oudste spelersfonds. Sinds 2006 is de selectie ondergebracht in het fonds, waarvan de inleg eind vorig jaar is opgehoogd van euro 7,5 mln naar euro10 mln. Met de opbrengst heeft de club talenten als Luis Suarez en Marcus Berg gekocht, die later met veel winst zijn verkocht. Het spelersfonds van de club uit het noorden heeft de afgelopen vier jaar bepaald geen misselijke rendementen opgeleverd. In het eerste jaar 96,4%, een jaar later 64,5%, gevolgd door twee relatief 'magere' jaren van 36% en 24,7%. Voor een belegger zijn dit opbrengsten om van te smullen.
Voor investeerders is de kans op rendement bijna volledig afhankelijk van winstgevende transfers. Feyenoord volgde in 2007 het voorbeeld van Groningen als tweede club van Nederland met twee zogeheten 'talentenpools'. Na inleg van euro250.000 konden investeerders 25% van de transferopbrengsten claimen van zeven spelers die in het fonds waren gestald. Was de eerste pool nog een succes door de verkoop van Royston Drenthe voor euro 13 mln aan Real Madrid, bij de tweede bleven beleggers met lege handen achter doordat talenten transfervrij vertrokken of te weinig geld in het laatje brachten.
Als de internationale transfermarkt niet aantrekt, dan zijn spelersfondsen en verkoop van aandelen middelen waarnaar voetbalclubs de komende jaren mogelijk vaker zullen grijpen. Overleven is momenteel het devies voor veel profclubs en het zal moeilijk genoeg zijn om het opportunistische beleid van jaren de kop in te drukken. Geen enkele bestuurder heeft zin om bij tegenvallende resultaten de supporters uit te leggen dat er geen geld is voor nieuwe aankopen.
Cultuuromslag
Veel Nederlandse betaaldvoetbalorganisaties (bvo's) zijn vanaf eind jaren negentig omgevormd tot vennootschappen. Voetbalbond KNVB stond het vanaf het begin van deze eeuw toe dat vennootschappen rechtstreeks lid konden worden.
Volgens Mark Boetekees, bestuurssecretaris betaald voetbal en hoofd juridische en licentiezaken KNVB, zijn er richtlijnen opgesteld waaraan bvo's moeten voldoen. 'Er is geen strak keurslijf. Er bestaat geen blauwdruk.' De belangrijkste regel is dat de continuïteit van de club wordt gewaarborgd. Per club wordt getoetst of die voldoet aan de richtlijnen en het Licentiereglement.
Boetekees zegt dat de overdracht en het emitteren van aandelen de aandacht van de bond heeft. Momenteel wordt met clubs over dit onderwerp 'gebrainstormd', maar het is te vroeg om daar iets concreets over te zeggen. 'De financiële positie van de bvo's behoeft nog altijd veel aandacht.' Van de 36 bvo's die Nederland rijk is, zijn er 16 ingedeeld in categorie 1 en dienen te saneren. Clubs in categorie 1 moeten op basis van een goedgekeurd plan van aanpak binnen drie jaar orde op zaken stellen, anders kunnen ze de licentie kwijtraken.
Boetekees merkt dat er sprake is van een cultuuromslag. 'Dat de crisis een zegen is, gaat me te ver, maar het heeft de zaken wel versneld. Alle clubs zijn nu bezig om financieel orde op zaken te stellen. Er is een klimaat van bewustwording ontstaan.'
Toch verwacht hij niet dat de clubs snel uit de problemen zijn. 'Het is een traject. Er zijn clubs die een salarisplafond hanteren, maar nog te maken hebben met oude, doorlopende contracten. Maar er wordt hard gewerkt en dat geeft hoop voor de toekomst.'
Jorge Groen en Arnold Tankuş
© 2011 Het Financieele Dagblad
Gepost door Arnold Tankuş op zaterdag, maart 05, 2011 0 reacties
Labels: Sport
Rentestap legt bodem onder koers van euro
De euro zit in de lift. De munt heeft al drie weken achter elkaar winst geboekt ten opzichte van de Amerikaanse dollar. Banken waren er vrijdag als de kippen bij om de verwachtingen voor de Europese eenheidsmunt te verhogen nadat Jean-Claude Trichet, president van de Europese Centrale Bank (ECB), donderdag aankondigde de basisrente in de eurozone volgende maand te gaan verhogen.
Vrijdag aan het eind van de Europese handel kostte de gezamenlijke munt van de zeventien landen van de eurozone $ 1,3985. Na de publicatie van Amerikaanse arbeidscijfers die om halfdrie bekend werden gemaakt, tikte de munt de grens van $ 1,40 aan, maar zakte vervolgens wat weg. Aan de start van dit jaar schommelde de euro nog rond de $ 1,30.
'Niemand kan de ECB ervan beschuldigen dat ze achter de feiten aanlopen', aldus valutastrateeg Chris Turner van ING in Londen. 'Het renteverschil tussen de VS en de eurozone legt voorlopig een stevige bodem onder de euro.'
In de VS staat de basisrente sinds december 2008 op een historisch lage stand van 0 tot 0,25%. De verwachting is dat het Amerikaanse stelsel van centrale banken, de Federal Reserve, deze stand zeker tot het einde van het jaar zal handhaven. Na het uitbreken van de kredietcrisis werd in de eurozone de rente in stappen verlaagd naar 1% in mei 2009. Trichet benadrukte donderdag dat een verhoging in april 'mogelijk is'.
In de taal van centrale bankiers betekent dit dat het vrijwel zeker is dat die verhoging er ook komt.
'Dit is een ongekende stap van de ECB', zegt een hoofd treasury van een Nederlandse bank die niet met zijn naam in de krant wil. 'Het laat zien dat de ECB de traditie van de Duitse Bundesbank volgt en het bestrijden van inflatie hoog in het vaandel heeft staan.'
Hij verwacht dat de euro aan de vooravond staat van een definitieve doorbraak door de $ 1,40. Rond die stand verwacht de hoofd treasury wat weerstand en 'zal er wat gespeeld worden' met derivaten in de euro-dollar. Als die barrière is geslecht, ligt de weg naar boven open. 'Sterker nog, ik denk dat de dollar zijn langste tijd heeft gehad. De hoge schulden en de hoge werkloosheid gaan de Amerikanen parten spelen. Op termijn denk ik dat de euro richting de $ 1,60 kan.' De euro bereikte in juli 2008 de hoogste stand ten opzichte van de dollar: $ 1,6038.
Valutastrategen van de Rabobank waren eveneens verrast door de uitlatingen van ECB-voorzitter Trichet. 'Wij rekenden er eerlijk gezegd niet op dat de toon van de ECB zo scherp zou zijn', zegt Jane Foley, valutastrateeg van de Rabobank tegenover persbureau Bloomberg. 'Ondanks dat de schuldencrisis voortkabbelt, is de winst van de euro significant.'
De bank denkt dat er nog meer in het verschiet ligt en verhoogde vrijdag de verwachting voor de komende drie maanden naar gemiddeld $ 1,42. Eerder ging de bank uit van $ 1,40. Op een termijn van twaalf maanden rekent de Rabobank op een stijging van de euro naar $ 1,52. De laatste keer dat er zoveel dollars moeten worden neergelegd voor een euro was in januari 2009.
Technisch analisten van BNP Paribas rekenen op een verdere stijging van de euro. Zij kijken niet naar het beleid van de ECB, maar alleen naar de grafiek. Zij zeggen daaruit te kunnen afleiden dat als de munt de $ 1,40 passeert deze kan oplopen naar $ 1,445.
Arnold Tankuş
© 2011 Het Financieele Dagblad
Gepost door Arnold Tankuş op zaterdag, maart 05, 2011 0 reacties
Labels: ECB, Financiële Markten
donderdag 24 februari 2011
Koreaanse bankrun
Het rommelt in de normaal zo kalme Zuid-Koreaanse bankensector. De financiële toezichthouders doen er alles aan om een heuse bankrun te voorkomen, want Koreanen halen momenteel massaal geld weg bij spaarbanken. Afgelopen vrijdag tot en met maandag haalden Koreanen won 550 mrd (euro 359,6 mln) van 98 verschillende spaarbanken.
Aanleiding voor de run op geld is het ingrijpen van de Koreaanse toezichthouder Financial Services Commission (FSC). Op last van de FSC hebben vorige week al acht spaarbanken hun activiteiten moeten opschorten wegens liquiditeitsproblemen.
De banken hebben last van de blootstelling aan de zwakke Zuid-Koreaanse vastgoedmarkt en daaraan gerelateerde slechte leningen. Deze werden met nog eens vier spaarbanken op een lijst met probleemgevallen geplaatst.
Het opschorten van de activiteiten betekent dat deze banken geen nieuwe leningen mogen aangaan, geen nieuwe deposito's mogen openen en dat klanten (voorlopig) geen geld van deposito's mogen halen. De bank mag slechts enkele zaken voortzetten zoals het innen van betalingen op leningen.
De in problemen verkerende banken moeten in deze periode van de Koreaanse overheid de kaspositie verbeteren door kapitaal op te halen bij de belangrijkste aandeelhouders, te fuseren met andere spaarbanken of zichzelf te verkopen.
Maandag was het de beurt aan de Domin Savings Bank. Bezorgde klanten trokken van vrijdag tot en met maandag won 30,4 mrd (euro19,9 mln) weg. Ter vergelijking: over de periode van 14 januari tot en met 16 februari kwam dit bedrag uit op won 21,4 mrd (euro 13,3 mln).
De Koreaanse autoriteiten probeert ondertussen de bevolking te kalmeren en hebben een aantal maatregelen aangekondigd om de sector te stabiliseren. Zo heeft de FSC aangegeven voor voldoende liquiditeit te zorgen zodat gezonde spaarbanken niet ten onder gaan bij een eventuele bankrun.
De voorzitter van de FSC, Kim Seok-dong, verzekerde dat de overige 105 spaarbanken in een 'gezonde toestand' verkeren. Om zijn woorden kracht bij te zetten stortte hij won 20 mln op de Woole Savings Bank, een van de banken waarvan de afgelopen periode veel geld werd teruggetrokken.
Korea's grootste vier banken hebben aangegeven de spaarbanken te willen kopen om zo de stabiliteit in de financiële sector te herstellen. De overheid wil mogelijk de slechte leningen van spaarbanken overnemen om zo een overname te vergemakkelijken.
Het is logisch dat de Koreaanse overheid zo snel mogelijk het vertrouwen in de bankensector wil herstellen. De spaarbanken maken een klein deel uit van de economie en daarom zouden de problemen niet tot desastreuze gevolgen voor de gehele economie moeten leiden. Maar vertrouwen is alles in de banksector. Houdt het wantrouwen aan en blijven Koreanen geld weghalen, dan kan bij een grote bankrun iedere gezonde bank ten onder gaan.
Arnold Tankuş
© 2011 Het Financieele Dagblad
Gepost door Arnold Tankuş op donderdag, februari 24, 2011 0 reacties
Labels: Boven de Markt
